Կյանքը հրաշալի է, բայց նկատե՞լ ես՝ ինչով է այն ավարտվում…
-Իրարից ինչո՞վ ենք տարբերում, ի՞նչ ես կարծում: Նա ուրախ-շինծու հոգոց է հանում, հոնքերը սեղմում, կես-կատակ ասում. -Ինչքան ես եմ տեսնում՝ ոչ մի բանով, ես-դու-նա, բոլորս նույն շունն ենք: Խոսքը, հավանաբար, հոռետեսությունից է գալու, նրա կենսափորձի երես խորությունից: Նա արդեն վաղուց դադարել է






