Այսօր ինչ-որ բան էն չէ, ինչ-որ բան ուրիշ է։ Ինձ լսողները գուցե կարծեն՝ ձևեր եմ թափում կամ յուրահատուկ թվալու անհաջող փորձեր մոգոնում, բայց այստեղ ո՛չ լսող կա, ո՛չ էլ եղել է․․․ Էնպես որ ինչ հիմարություն մտածեմ՝ կասեմ, նույնիսկ բարձրաձայն, առավել ևս՝ բարձրաձայն։ Ու
Թեմիր Ակսակ-Խան -Ա՜- ա՜- ա՜, Թեմիր-Ակսակ-Խան,- վայրենորեն ողբում է գեղգեղուն, կրքոտորեն ու անհուսորեն թախծալի ձայնը ղրիմյան գյուղական սրճարանում։ Գարնանային գիշերը մութ է ու խոնավ, լեռնային զառիթափերի սև պատը հազիվ է նշմարվում։ Ժայռակիպ սրճարանի մոտ, խճուղում, սպիտակ ցեխի մեջ բաց մեքենա
Եթե ես ուզում եմ որ իսկական էքզիստենցիան շնչի ու անընդմեջ մահանալով հավերժ ապրի իմ մեջ ուրեմն պետք է գրեմ այսպես «ՉԵՄ ՀԻՇՈՒՄ ՎԱՂՆ ԷՐ ԹԵ ՎԱՂԸ ՉԷ ՄՅՈՒՍ ՕՐԸ ՄԱՅՐՍ ՄԱՀԱՑԱՎ»։ Ամեն օր առավոտյան ես մտնում եմ միանգամից լոգարան որպեսզի ջնջեմ գիշերվա ընթացքում
«Թանկագինս: Ես ստիպված եմ ընդհատել խոստացված լռությունը և քեզ նամակ գրել: Ընդամենը մեկ։ Բանն այն է, որ ես այլևս ի վիճակի չեմ խնամելու դեղձանիկներին, որոնք դու ինձ էիր նվիրել անցյալ տարի: Այս ամբողջ ընթացքում նրանց հոգ էր տանում կինս: Իսկ
Սա կարող էր լինել պատմություն երևանյան անտանելի շոգի և այն մասին, թե ինչպես էր արտահանման արգելքի տակ հայտնված ծիրանների չափի կարկուտը համատարած ավեր սփռել գյուղերում, իսկ կայծակը երկու կես արել մայրուղու կամուրջը, բայց… 2026 թվականի ամառային մի օր Գազելը… Այստեղ պատմությունը նույնիսկ կարող
Ճանապարհը չէր վերջանում։ Ճանապարհը միայն սկսվում էր. ամեն քայլը նոր մեկնարկ էր դեպի կանաչ հավերժություն։ Իրար հաջորդող բազմերանգ թփերը, ծառերը և մեղմորեն սողացող լանդշաֆտը շլացնում էին. չէիր հասցնում որսալ մի պատկերը, վրա էր գալիս մյուսը, թվում էր՝ ամեն բան ծաղկում էր աչքիդ առաջ,
Իսպանաբնակ գրող, երաժիշտ և մանկավարժ Աղավնի Գրիգորյանի գործունեության շրջանակը լայն է։ Հայերենն ու հայկական իրականությունը անբաժանելի են նրա գրական ու երաժշտական աշխարհից։ Զրուցել ենք ինքնության, զավակների հետ հայերեն խոսելու, իսպանացիներին հայերեն սովորեցնելու, թարգմանությունների, ինչպես նաև սպասվելիք հեքիաթների հեղինակային ժողովածուի մասին։ -Գրում եք տարբեր ժանրերով։
Պլատոնն իր «քարանձավաարտացոլանքային» տեսության մեջ ասում է, որ մենք գտնվում ենք իրական՝ իդեական կամ ռացիոնալ աշխարհի ստվերային անդրադարձի կամ իռացիոնալ աշխարհի միջավայրում։ Լավ, ընդունենք դիտարկվող միջավայրը որպես այդպիսին, բայց այդ դեպքում ի՞նչ կարգավիճակում է դիտարկողը՝ Հոգին՝ ԱՅՍՏԵՂ։ Եթե Հոգին ևս մի ԱՅԼԻ
