Ardi.am-ը ներկայացնում է հատված անվանի նկարիչ Կարեն Սմբատյանի օրագրությունից, որ նա վարել է տարիներ շարունակ։ Դրանցում արվեստագետի խոհերն ու մտորումներն են ամենատարբեր խնդիրների և երևույթների մասին։ Իմ հոր ու Գառնիկ Նիկողոսյանի հետ երկու օր գիշերեցինք պատմության ուսուցիչ Մամեդի տանը։ Ես, որ չէի կասկածում
Որոտան տանող ճանապարհի պատմությունը՝ այստեղ
Երևանում ցույցեր էին․ աղմուկն անտանելի էր դառնում։ Կապանի տաքսին առավոտյան 7-ին հասցեներով դիմավորելու էր ուղևորներիս։ Երկու ձեռք հագուստ, կոշիկ, փաստաթղթեր ու կեսգիշերին տիկին Սոֆիկի թխած խաչապուրու կապոցը։ Տեղորոշումից երբեք չեմ փայլել։ Թղթերումս խզբզել էի մեր երթուղին, որը գլխիվայր փոխվեց Կապանի սահմանապահ ջոկատ հասնելուն
Ardi.am-ի զրուցակիցը լուսանկարիչ Գագիկ Հարությունյանն է։ — Կարծես թե նախընտրում եք սեւ-սպիտակը․․․— Այո, հիմնականում լուսանկարում եմ սև և սպիտակ։ Սև-սպիտակ լուսանկարչությունը հավերժ է, երեկ արված լուսանկարը կարող է թվալ 70 տարեկան, և այդ առեղծվածը լուսանկարին լրացուցիչ հմայք է հաղորդում։— Լուսանկարում եք հիմնականում կանանց/մոդելների․․․Ինչպե՞ս
Երեւան, 1995, Սեպտեմբեր Սիրելի իմ ուսումնատենչ ընթերցող՝ Յոյսս կտրելէ ետք Երեւանի պետ. համալսարանէն (ուրկէ շրջանաւարտ էի) եւ Երեւանի գեղարուեստաթատերական բարձր. հիմնարկէն (ուր ուսումս չէի կրցած շարունակել… քաղաքական պատճառաբանութիւններու հետեւանքով), ներկայացայ ՀՀ ԳԱԱ-ի արուեստի բարձր. հիմնարկի տնօրէն Լեւոն Հախվերտեանին: Մինչ այդ ան զիս կը
Սկիզբը՝ այստեղ …Լուսաբացին նետվեցի գիշերային սառնության մնացորդներով թարմացնող ալիքների գիրկն ու դուրս եկա․ նա իսկապես անհետացել էր, ինչպես ցողը կեսօրին։ Մի պահ դա պակաս հավանական թվաց, քան եթե ընդհանրապես եղած չլիներ, միայն իմ երևակայության, այս դեպքում՝ ակնհայտորեն հիվա՛նդ երևակայության ծնունդը լիներ։ Բարձրացա հյուրանոցի
«Երևանյան հեռանկարներ» միջազգային երաժշտական 23-րդ փառատոնը ջազի օգոստոսի 27-ին՝ ժամը 18.00-ին, ջազի սիրահարներին հրավիրում է Բյուրականի արվեստի ակադեմիա՝ վայելելու հայ ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների ջազային մշակումները՝ «Արմեն Հյուսնունց» ջազ քառյակի կատարմամբ: Արմեն Հյուսնունց (տենոր, սոպրանո, սաքսոֆոններ) Սամվել Գասպարյան (ստեղնաշարային գործիքներ) Խաչատուր Սվազյան (կոնտրաբաս) Արման
Քաղաքի եռուզեռից անդին, ուր քամու հպումից օդ բարձրացող ավազահատիկները հարթաթղթից էլ ավելի խորն են մաշկում մարմնի անպաշտպան հատվածները, վեր էր խոյանում Լռության աշտարակը։ Հորիզոնում մայր մտնող արևի վերջին, բայց դեռ այրող ճառագայթները լուսավորում էին բլրի գագաթին կառուցված աշտարակի պարսպաշարը։ Նեսասալարը* նստել էր դեպի
