Դերենիկ Դեմիրճյանի «Վարդանանք» պատմավեպը և Եղիշեի Պատմությունը

Հայ նոր գրականության նշանավոր դեմքերից է Դեմիրճյանը, որի ստեղծագործության լավագույն էջերը գրվել են նորագույն շրջանի հայ գրականության շրջանում՝ խորհրդային տարիներին: Նա հիանալի բանաստեղծ էր, առաջնակարգ դրամատուրգ, արձակագիր, թարգմանիչ: Թարգմանել է ռուս գրականության այնպիսի դասականների գործեր, ինչպիսիք են Ալ.Պուշկինը, Ն.Գոգոլը, Ա.Չեխովը: Դեմիրճյանը խստապահանջ էր

Մեծատա՞ռ, թե՞ փոքրատառ

Տարբեր հրապարակումներում հաճախ կարելի է նկատել բառերի մեծատառ և փոքրատառ գրության շփոթ։ Այս բաժնում՝ տեղեկապատկերների միջոցով բացատրվում են բառեր, որոնք մեկ իմաստով գործածվելիս գրվում են մեծատառ, մյուսով՝ փոքրատառ, պատկերների միջոցով ներկայացվում է, թե բաղադրյալ հատուկ անունների ո՛ր բաղադրիչներն են գրվում մեծատառ, որոնք՝ փոքրատառ։  ՀՀ

Մարինե Թաթոյան. Կարմիր-դեղին-կանաչ

Եվ որքան էլ անկարելի լինի մեկնել բանաատեղծությունը` մենք փորձում ենք անցնել բառի և ժամանակի միջով և յուրովի մեկնաբանել այն։ Արարատ Մկրտումյանի պոեզիան լեցուն է անանձնական սիրով` դեպի մարդը և բնությունը, ինքնատիպ է, բովանդակալից, հապշտապ գրված, բայցև մեկնելի` յուրովի և ուրույն … Գեղեցիկ է

Հուշահամալիրը … գայթակղության առարկա

Նյութի սկզբնաղբյուրը՝ «Ճարտարապետություն, շինարարություն» ամսագիր Ի սկզբանե հեղինակները խորապես մտածված հորինվածք և խորհուրդ են դրել Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրի հիմքում՝ այն զերծ պահելով ամեն տեսակ ավելորդություններից: Կառույց, որ ժամանակների հոլովույթում ներկայանում է իր կատարելության մեջ անաղարտ մնալու թելադրանքով և պահանջով: Ականջալո՛ւր լինենք և անսա՛նք այդ

Նահա՞նջ, թե՞ ինքնության որոնումներ

Գերմանաբնակ հայ ռեժիսոր, Քիլ քաղաքի Մութեզիուսի անվան գեղեցիկ արվեստների և դիզայնի ակադեմիայի շրջանավարտ Արթուրո Սայանի «Նահանջը առանց երգի» էսսե-վավերագրական ֆիլմը վերջերս ստացել է Գերմանիայի հյուսիսային «Ոչ արծաթե ծովատառեխ» (Der nichtsilberne Hering) ֆիլմ-մրցանակը։ Հունիսին ֆիլմը ներկայացվել էր նաև Երևանի «Մէկ կադր» կարճ ֆիլմերի 20-րդ

Նորայր Ադալյան, Անվերնագիր պատմություն

Ի տարբերություն շատերի՝  ես չեմ հիշում ինչպես ծնվեցի և դարձա այս աշխարհի բնակիչ։ Մոռացությամբ՝ ես քչերից մեկն  եմ։ Մինչև իսկ մտածում եմ՝ միակը։ Մարդկությունն՝ այնտեղ, ես՝ այս կողմում, ես՝ ինձ հետ։ Իմ մայրը Լաուր Բեժանյանն է, շատ հմայիչ մի կին, բայց ոչ՝ հունաց

Փողոցում գիրք կարդացող տղան

Երբ տղան դուրս է եկել տնից՝ արևոտ առավոտ է եղել․ տաք ու առանց քամի, գարուն է բացվել, օդում հույս ու թրթիռ է բուրել, կանաչը փողոցների գորշության վահանն է դարձել, փողոցային շները հերթական հոգեմաշ գիշերն են լուսացրել և հպարտ քայլվածքով աղբաման են փնտրել։ Շտապելով

«Հայկական մշակութային ժառանգություն և ավելին» խորագրով ցուցահանդես

Հուլիսի 1-ին Ստեփանավանի մշակույթի և ժամանացի կենտրոնի (Ստեփան Շահումյանի տուն-թանգարան) ցուցասրահում  կայացավ  կանադահայ   մինիմալիստ,   քանդակագործ,  նկարիչ  Գևորգ-Ջորջ Քասսաբյանի «Հայկական մշակութային ժառանգություն և ավելին» խորագրով անհատական ցուցահանդեսը: Միջոցառմանը ներկա էին  Լոռու մարզպետի տեղակալ Գոռ Ասրյանը, մարզային և քաղաքային պետական այրեր, մտավորականներ, արվեստասերներ: