1. Պոլ Սեզանը ստեղծել է ոչ միայն մեր օրեր հասած մոտ ութ հարյուր կտավ, այլև շատ ավելին։ Պարզապես նա սեփական նկարները ոչնչացնելու սովորություն ուներ, եթե դրանք ինչ-ինչ պատճառներով նրան դուր չէին գալիս։ Նա պատռում էր, այրում և անգամ պատուհանից դուրս նետում։ Այդկերպ, ըստ որոշ
Գեղարվեստական լեզվում հաճախ ոճական ձևերը հակադրվում են քերականական օրինաչափություններին, և այդպիսի «մարտերում» միշտ «հաղթում» է ոճագիտությունը, քանի որ հնարամիտ ու անսովոր լուծումները խոսքին ստեղծագործական արժեք և գունեղություն են հաղորդում։ Դիտարկենք այդպիսի 7 դեպք։ 1․Երբեմն անձնանիշ գոյականները կարող են գործածվել իրի առումով՝ ունենալով ոչ
(1955, Իսպանիա)Թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Այն բոլոր հաճույքներից, որ կարող էր թույլ տալ իրեն, նրան ամենաշատը մեքենա նստելն ու ժամերով անհայտ ուղղությամբ վարելն էր բավականություն պատճառում՝ կողքից փախչող բնապատկերներին նայելով և իր սիրած երաժշտությունը լսելով: Երաժշտությունն ինքն էր ընտրում, բայց երբեմն էլ թույլ էր
Հայաստանում ընդանում են AP Cinema կինոընկերության և START առցանց կինոթատրոնի համատեղ նախագծի՝ «Ոսկե դուբլ» սպորտային դրամայի նկարահանումները։ «Ոսկե դուբլը» նվիրված է Նիկիտա Պավլովիչ Սիմոնյանի մարզչական փայլուն կարիերայի փուլերից մեկին։ Հենց իր գլխավորությամբ «Արարատ» ֆուտբոլային ակումբը 1973-ին կարողացավ հասնել խորհրդային ֆուտբոլի պատմության մեջ ամենաբարձր նվաճմանը՝ անել
«Սերը միակ բանն է, որ ապրում է, երբ սոված է, մեռնում է, երբ կշտանում է»: Նկարիչ – արձանագործ Երվանդ Քոչարի (1899-1979) ստեղծագործությունը 20-րդ դարի համաշխարհային կերպարվեստի ամենահետաքրքիր երևույթներից է: 1923-1936թթ. Քոչարն ապրել և ստեղծագործել է Փարիզում, ցուցադրվել Պիկասոյի, Լեժեի, Պիկաբիայի, Արպի, Դե Կիրիկոյի,
Նոյեմբերի 16-ին Բոստոնում բեմ կբարձրանա ամերիկաբնակ երիտասարդ կոմպոզիտոր, Բոստոնի կոնսերվատորիայի սան Գրիգորի Բալասանյանի «Լուռ արցունքներ» խորագրով օպերան՝ նվիրված արցախյան 44-օրյա պատերազմին։ Անցած ուղու, երազանքների և առաջիկա անելիքների մասին խոսել ենք արվեստագետի հետ։ -Գրիգորի՛, 20 տարեկան եք և արդեն հեղինակել եք կոնցերտներ, բալետ, օպերա,
Հայաստանում ճապոնական ֆիլմերի 18-րդ փառատոնի շրջանակում հնարավորություն ընձեռնվեց դիտելու ճապոնացի դերասան, ռեժիսոր Ջո Օդագիրիի առաջին լիամետրաժ խաղարկային «Մի մակույկավարի պատմություն» ֆիլմը։ Ընդհանրապես երբ խոսում ենք ճապոնական կինոյի մասին, միանգամից մեր աչքերի առաջ են հայտնվում Ճապոնիայի ինքնատիպ բնապատկերները։ Եվ ինչքան էլ դասական դարձած ճապոնական
Այնքանով, որքանով որ կարողացել եմ ըմբռնել ստեղծագործական գործընթացը սեփական փորձի հիման վրա, կա բանաստեղծելու երկու տարբերակ։ Մեկը, երբ բանաստեղծությունը գրվում է ՄՏՔՈՎ կամ մեծմասամբ մտքով։ Այդպիսի բանաստեղծելը նման է… որմնադիրի աշխատանքին-մտքի ուղղալարով բառը շարվում է բառի կողքին, և նույնիսկ բանաստեղծը կարողանում է
