Համո Սահյանի հետ հանդիպմանը երկար էի սպասել. նա խուսափում էր հարցազրույցից: Բայց համառությա՞նս , թե՞ ԵՊՀ-ում 1990 թվականի գարնանը կայացած մի հանդիպման ժամանակ Հրանտ Թամրազյանի՝ իմ մասին հայտնած կարծիքի շնորհիվ արժանացա նրա բարեհաճությանը: Հրանտ Թամրազյանի առաջարկով ես և Ազնիվ Չիլինգարյանը՝ ԵՊՀ ասպիրանտներ, լուսանկարվեցինք
Վահագն Խաչատրյանի և Արեն Մելիքյանի խաղարկային-վավերագրական ֆիլմը՝ «5 երազողները և ձին», ներկայացնում է տարաբնույթ, ինչ-որ տեղ հակասական երազանքների մասին մի կինոպատում: Երազանքներ, որոնք նյութական, զգացմունքային, կենցաղային, անգամ՝ ֆիզիոլոգիական ու այնկողմնային աշխարհի հարթություններում են: Իսկ երազողների երազանքների միջով երևակվում է սիգաճեմ, վարգող, պարզապես գոյակցող
Հովիկ Հովեյանը միֆի, անմեկնելիի, անիմանալիի խորհուրդներով տարված հորինող է: Իր ներաշխարհի որոնումներին հետամուտ` նա այսօրվա ապրումի սաղմերը շոշափում-երևան է հանում հնամենի պատմության խորաշերտերում, որոնց միջից երևակվում են հեռավոր ժամանակների՝ առարկայորեն հստակ պատկերները՝ մերօրյա տագնապների արձագանքներով: Հովեյանն անվերջ փնտրտուքի մեջ է. գտնում ու չի
Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի Ուսանողական գիտական, ստեղծագործական ընկերության նախաձեռնությամբ մայիսի 16-ին Երիտասարդական թատրոնի ճեմասրահում բացվեց Արցախում բնակվող լուսանկարիչների «Շրջափակման ձայնը» խորագրով ցուցահանդեսը: Այն կգործի մինչև մայիսի 18-ը: Ներկայացված են արցախցի լուսանկարիչներ Դավիթ Ղահրամանյանի, Դիանա Հակոբյանի, Նարե Առուշանյանի, Արմեն Գաբրիելյանի, Էդգար Քամալյանի,
Ardi.am-ի հյուրը Հայաստանի կամերային երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր Ռոբերտ Մլքեյանն է: —Պարո՛ն Մլքեյան, ես հաճախ եմ ներկա լինում Հայաստանի կամերային երգչախմբի համերգներին և ամեն անգամ դահլիճում տեսնում եմ ունկնդիրների մի որոշակի խումբ՝ անկախ նրանից, թե ինչ ծրագրով եք հանդես գալիս այդ
Ardi.am-ը զրուցել է օպերային երգիչ, աշխարհի բազմաթիվ բեմերում, որպես դրամատիկ տենոր, հաջողություններ գրանցած Արսեն Սողոմոնյանի հետ: -Արսեն, Ձեր բեմական կենսագրության մեջ վերջերս արձանագրվել է կարևոր մի իրադարձություն. Պրոկոֆևի «Պատերազմ և խաղաղություն» օպերայում հանդես եք եկել Պիեռ Բեզուխովի դերով: Ի՞նչ զգացողություններ ունեք այս առումով:
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել մի պայծառ տղայի, որն ապրում, ստեղծագործում, պայքարում է Արցախում: Նրա բազմաժանր հորինվածքներից լույս է ճառագում, և լույսն այդ հոգի է ջերմացնում սառն ու տագնապոտ մեր օրերում: Այդ տղան Բորիկ Բաղդասարյանն է: -Բորի՛կ, քո բանաստեղծությունները, եթե անգամ սիրո թեմայով չեն գրված, չափազանց նուրբ ու քնարական են: Ներշնչանքդ ի՞նչ ակունքից է
Սրճարանում նստած էին երկու հոգի: Տղամարդը յոթանասունն անց, առույգ, համակրելի ծերունի էր՝ բարեկիրթ շարժուձևով և նրբաճաշակ, մոդայիկ հագուստով: Կինը երիտասարդ էր նրանից տասնհինգ-քսան տարով, բայց նրանք շատ ներդաշնակ էին դիտվում: Աշխույժ զրուցում էին, սուրճ ու աղանդեր վայելում: Երկուսից էլ երջանկություն ու սեր էր
