«Թարգմանված իրականություն» վերնագիրն արդեն հմտորեն պատրաստված խայծ է՝ Սիրանույշ Գալստյանի պատմվածքների երկրորդ ժողովածուի ընթերցողների համար: Նույնիսկ նրանց համար, որոնք ծանոթ են առաջինին և այս գրքում կվերընթերցեն ծանոթ-գուցեև մոռացված որոշ պատմվածքներ: Ինձ թվում է՝ մարդիկ լավ գործեր են ստեղծում միայն այն դեպքում, երբ գրում
Ardi.am-ի հարերցին պատասխանում է դերասան, բեմադրիչ Ժիրայր Բաբազյանը: — Պարո՛ն Բաբազյան, կորոնավիրուսի համավարակը, մեկուսացումը անդառնալի վնասներ են հասցրել ոչ միայն տնտեսությանը, ֆինանսական կառույցներին, այլև մշակույթին: Թատրոնն ի՞նչ մարտահրավերների առջև է կանգնած ներկայում: -Ինձ համար անհասկանալի է, թե ինչպես են դուրս գալու այս իրավիճակից
Միջազգային կարևորագույն իրադարձությունների չեղարկումն արդեն օրինաչափ է ու սպասելի: Համավարակն իր քմահաճույքի խրախճանքն է շարունակում, մարդիկ՝ իրենց հարկադրյալ հակադարձումները: Կաննի կինոփառատոնի չեղարկումն այս շարքից է: Կանն ընդամենը կինոիրադարձություն չէ, որին սպասում են միայն ոլորտի մարդիկ: Դա մեծ, շենշող հանդիսություն է, որը ոչ միայն
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել կինոգետ, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր Անետա Երզնկյանին՝ հանրահայտ կինոռեժիսոր Յուրի Երզնկյանի դստերը: Մենք փորձել ենք հետադարձ հայացք նետել Յուրի Երզնկյանի թողած կինոժառանգությանը՝ հատկապես անդրադառնալով գրական մեծարժեք երկերի հենքով ստղծված նրա ֆիլմերին: — Տիկի՛ն Անետա, ինքնամեկուսացման շրջանը բարենպաստ ժամանակ
Ժամանակի հեռավորությունից գրական արժեքներն առավել տեսանելի և գնահատելի են դառնում: Հայ դասական Դերենիկ Դեմիրճյանի բարձրարժեք արձակի և թատերգության ստվերում են մնացել գրական կյանքում նրա առաջին փորձերը՝ արված քնարերգության ժանրում: Ինքը՝ հեղինակն էլ է ունեցել այն զգացումը, որ չի կայացել իբրև պոետ: Մի զավեշտալի
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել կինոգետ, Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի պրոռեկտոր, Կինոյի, հեռուստատեսության և անիմացիայի ֆակուլտետի դեկան, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր Անետա Երզնկյանին: Կրթական համակարգին կորոնավիրուսի համավարակի պարտադրած աշխատաձևը իր վրա է սևեռել ոչ միայն ոլորտի մասնագետների, այլև ողջ հանրության ուշադրությունը,
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել արվեստաբան Մարտին Միքայելյանին՝ պարզելու, թե ինչպես է նա լցնում ինքնամեկուսացումի իր շրջանը և ինչ խորհուրդ ունի՝ այն լցնելու մտահոգությամբ ապրողներին: -Պարո՛ն Միքայելյան, այս օրերի խառնիխուռն զգացողություններից կարո՞ղ է արվեստի գործ ծնվել: -Այո՛, անպայման կծնվեն այդ թեմայով գործեր: Իմ վիճակից
Ռուբեն Անգալադյանի «Երվանդ Քոչար. Համակ խոնարհում» էսսեն կներկայացնենք ամբողջությամբ՝ հաշվի առնելով, որ տարին հոբելյանական է անվանի քանդակագործի՝ Երվանդ Քոչարի համար: Ardi.am 1. Նրա ոչ խոշոր մարմինը ֆրանսիական մայրաքաղաքի անցորդների խտության մեջ լարված է, ինչպես թռչնի թևը: Աչքերը լի են թախծով ու հեգնանքով: Նա
