Կարմիր նուռով լիուլի բեռնված մեքենան շարժվում է ճոճվելով։ Ոչ ոք, կարծես թե, չի շտապում: Ճանապարհներն առաջվանը չեն, մի տեսակ փոքրացել են: Երկիրն է փոքրացել: Արցախի Ճարտար քաղաքի եկեղեցու զանգերն այսօր սովորականից բարձր են հնչում: Սպիտակաշեն գյուղի կիրակնօրյա դպրոցի 20 սան մկրտություն է ստանում։
Մինչև սրունքներս թրջվել — ցեխոտվել եմ։ Սառն անձրևի կաթիլները ծակծկում են դեմքս ու սրբում այդ եղանակին ծիծաղելի թվացող շպարս (հետո էլ ասում են՝ անձրևին հանդարտ քայլելն օգնում է քիչ թրջվել): «Կեսն անցել ես, հետդարձ չկա»,- կրկնում եմ մտքումս՝ սրթսրթալով։ Բայց որքան մոտենում եմ
Անի ԱՆտոնյանի անդրադարձը՝ այստեղ
Խոշոր աչքերով, վայելչակազմ երիտասարդ կինն էկրանից պատմում է Արցախի մասին։ Դահլիճում նստածները կարկամել են։ Մի պահ, և ծափերը խառնվում են արցունքներին։ Հադրութցի Վերա Սաֆարյանն է՝ արցախյան ազատամարտիկ Արտյուշա Սաֆարյանի դուստրը, «Միսիս Եվրոպա-2022» գեղեցկության մրցույթի երկրորդ մրցանակակիրը։ Վերա Սաֆարյանը ardi.am-ի զրուցակիցն է։ — Վե՛րա,
Հոկտեմբերի 31-ին «Զանգակ» գրատանը կայացավ պորտուգալացի բանաստեղծ Ֆերնանդու Պեսոայի MENSAGEM/«Պատգամ» գրքի շնորհանդեսը։ MENSAGEM-ը բանաստեղծի պորտուգալերեն գրված միակ ստեղծագործությունն է, որը հրատարակվել է նրա կենդանության օրոք՝ 1934 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Գիրքը Պորտուգալիայի փառավոր անցյալի խորհրդանշական վերլուծություն է, «դժգույն» ներկայի քննադատություն և լուսավոր ապագայի կանխատեսում։
Լուսանկարները՝ Անի Անտոնյանի
Սոճիների պուրակում, Ստեփանավան Ջրաշուշանների լիճը, Սարատովկա Խորհրդավոր ընթրիք, Գյուլագարակ
Որոտան տանող ճանապարհի պատմությունը՝ այստեղ
