Մինչև սրունքներս թրջվել — ցեխոտվել եմ։ Սառն անձրևի կաթիլները ծակծկում են դեմքս ու սրբում այդ եղանակին ծիծաղելի թվացող շպարս (հետո էլ ասում են՝ անձրևին հանդարտ քայլելն օգնում է քիչ թրջվել): «Կեսն անցել ես, հետդարձ չկա»,- կրկնում եմ մտքումս՝ սրթսրթալով։ Բայց որքան մոտենում եմ
Անի ԱՆտոնյանի անդրադարձը՝ այստեղ
Խոշոր աչքերով, վայելչակազմ երիտասարդ կինն էկրանից պատմում է Արցախի մասին։ Դահլիճում նստածները կարկամել են։ Մի պահ, և ծափերը խառնվում են արցունքներին։ Հադրութցի Վերա Սաֆարյանն է՝ արցախյան ազատամարտիկ Արտյուշա Սաֆարյանի դուստրը, «Միսիս Եվրոպա-2022» գեղեցկության մրցույթի երկրորդ մրցանակակիրը։ Վերա Սաֆարյանը ardi.am-ի զրուցակիցն է։ — Վե՛րա,
Հոկտեմբերի 31-ին «Զանգակ» գրատանը կայացավ պորտուգալացի բանաստեղծ Ֆերնանդու Պեսոայի MENSAGEM/«Պատգամ» գրքի շնորհանդեսը։ MENSAGEM-ը բանաստեղծի պորտուգալերեն գրված միակ ստեղծագործությունն է, որը հրատարակվել է նրա կենդանության օրոք՝ 1934 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Գիրքը Պորտուգալիայի փառավոր անցյալի խորհրդանշական վերլուծություն է, «դժգույն» ներկայի քննադատություն և լուսավոր ապագայի կանխատեսում։
Լուսանկարները՝ Անի Անտոնյանի
Սոճիների պուրակում, Ստեփանավան Ջրաշուշանների լիճը, Սարատովկա Խորհրդավոր ընթրիք, Գյուլագարակ
Որոտան տանող ճանապարհի պատմությունը՝ այստեղ
Երևանում ցույցեր էին․ աղմուկն անտանելի էր դառնում։ Կապանի տաքսին առավոտյան 7-ին հասցեներով դիմավորելու էր ուղևորներիս։ Երկու ձեռք հագուստ, կոշիկ, փաստաթղթեր ու կեսգիշերին տիկին Սոֆիկի թխած խաչապուրու կապոցը։ Տեղորոշումից երբեք չեմ փայլել։ Թղթերումս խզբզել էի մեր երթուղին, որը գլխիվայր փոխվեց Կապանի սահմանապահ ջոկատ հասնելուն
