«Այն օրը, երբ պետք է սպանեին նրան, Սանտյագո Նասարը արթնանում է առավոտյան 5-ն անց 30-ին, որպեսզի դիմավորի շոգենավը, որով պետք է ժամաներ եպիսկոպոսը: Երազում նա թզենիների անտառում էր…»: Մարկես. «Հայտարարված սպանության քրոնիկոն»։ Մարկեսյան անպարագիծ իրականությունը։ Իսպանալեզու հարյուր լավագույն գրքերից Մարկեսի այս վեպի հիման
«Վազգեն. վերջին սպարապետը» ֆիլմը ժանրային առումով կենսագրական հերոսապատում է, և սահմանափակվելու ենք այդ դիտանկյան մեջ: Ավելի լայն ռակուրսով՝ իբրև գեղարվեստական ստեղծագործություն քննարկելիս, բախվելու ենք սցենարական գծի անհետևողական պարզունակության, մեկ տասնամյակում (1988- 1999 թվականներ) բոլորիս կյանքում ու աչքի առաջ տեղի ունեցած իրադարձությունների յուրովի կամ
Սիրել Սասունցի Դավիթին, կնշանակի սիրել Հայաստանը… Տարիներ առաջ Հանրապետության հրապարակի թափուր պատվանդանին «ում արձանը տեղադրել» ժողովրդական քննարկմանը ամենից շատ հնչել էր Սասունցի Դավթի անունը: Անկարևոր է, տեղին է կամ ոչ, բայց արձանագրված փաստը ազգային անքննարկելի սիրո ապացույց է: Հայաստանի լավագույն արվեստագետներից երկուսը՝ Վարդան
