Կարմրել են ծաղիկ ու սեզ Քո արեան տաք շողքից, Պառկել ես դու ֆիտայու պէս հրացանը կողքիդ… Վահագն Դաւթեան Երեւան, Բաղրամեան փող., հոկտեմբեր, 1980 Սիրելի ընթերցող Համաձայն մեր ընկերական աւանդութեան՝ այդ օր եւս հաւաքուած էինք Վարուժան Խտշեանի բնակարանը՝ ըմբոշխնելու համար անցնող շաբաթուայ մեր որսորդական
Օտեսայէն Պոլիս նաւուն վրայ, 1977, Յունիս Երբ արդէն Սեւ ծովու բացերն էինք, սկսայ անհամբեր դառնալ, որովհետեւ յոյս ունէի, որ պիտի կարողանամ վերապրիլ այն «պահերը», որոնցմով կլանուած կը թուէի ըլլալ նախնադարեան բնոյթի երազներուս ընթացքին, ուր կը լողայի, կը թռչէի ու նոյնիսկ կը սաւառնէի անծայրածիր
He was a brilliant artist and I am sure a very dear friend to «Noah’s Ark».In sympathyVICTOR FORBES(Owner & director of “Fine Art Magazine”) Այնճար, 1992, Ամառ Համեմատաբար զով օր մըն էր: Երեւանէն վկայուած ընկերներէս մէկը՝ Մատթէոս Մաթոսեանը, երեկոյ մը եկաւ եւ խնդրեց,
Երեւան, Մաշտոցի Պողոտայ, 1973, Աշուն Նոր հրատարակուած էր, եղբօրս՝ Պետիկ Հերկելեանի առաջին գրքոյկը՝ «Պատուհանէն Դուրս»ը, որմէ տրցակ մը տարած էի հետս Երեւան, բաժնելու համար ազգականներու, ընկերներու եւ որոշ գրողներու: Որովհետեւ Պետիկը նամակ մըն ալ գրած էր Յովհաննէս Շիրազին, որոշեցի առաջինը՝ այցելել անոր, որուն
Երեւան, 1975, Մայիս Այդ օրերուն Օփերայի մօտ, Շարա Տալեանի բնակարանը կ’ապրէի… վարձով: Այրիացած տիկ. Ժասմենան ներսէն կանչեց. -Արի, Մովսէս ջան, էլի էդ «նակլի» մարդն է զանգում: Այդ «նակլի» մարդը Հրանդ Մաթեւոսեանն էր: -Ասա, Հրանդ ջան, լսում եմ: -Վեր կաց արի, քեզ համար լաւ
Նմոյշ մը Տ. Ս. Տատրեանի ստեղծագործութիւններէն Փարիզ, 1977, Յուլիս, «Յառաջ»ի խմբագրատուն Այդ տարին նոր ընդունուած էի իբրեւ արուեստաբանութեան ուսանող: Եւ որովհետեւ միջազգային կերպարուեստի մասին գիտցածս թէ քիչ էր եւ թէ տեսական, որոշեցի մեկնիլ Փարիզ, ուր հնարաւորութիւն կ’ունենայի աչքովս տեսնելու եւ ուսումնասիրելու արուեստի բոլոր
Տիգրան ջան, Ես այն մարդը չեմ եւ ոչ ալ դուն այն ընկերն ես, որուն մահուան առիթով տխուր եւ յուզիչ խօսքեր արձանագրեմ…: Հետեւաբար թոյլ տուր որ մեր ուսանողական կեանքէն որոշ դրուագներ պատմեմ, որոնց ընթացքին կը բացայայտուի նաեւ քու Պոլսահայ ազնիւ մարդու, ջինջ հայու եւ
Երեւան, «Կազիրոք»,1979 Ընկերներով Ժամադրուած էինք Մարտիրոս Սարեանի անուան զբօսայգին, ուր հանդիպեցանք նաեւ Տիգրան Մանսուրեանին: Ան շատ քիչ առիթներով միայն հանրութեան մէջ կ’երեւէր: Այդ օր Եկած էր հոն, նախ՝ անոր համար որ առաջին անգամ ըլլալով գեղանկարչական բացօթեայ ցուցադրութիւն՝ (Վերնիսաժ) կազմակերպուած էր եւ ապա հանդիպելու
