Ապրել բալետով. Վովա Արզումանյանի եւ Գոռ Սարգսյանի զրույցը

Պարել՝ մտածելով: Պարել՝ պատմություն պատմելու համար…  Շարժման գեղարվեստականությունը բացահայտել ենք բալետի արտիստ, մի շարք միջազգային փառատոների մրցանակակիր Գոռ Սարգսյանի հետ:  Բալետը Գոռի համար ներդաշնակություն ապահովող արվեստ է: Երջանիկ է, որ հանդիպեց այնպիսի մարդկանց, ովքեր կարևոր դերակատարություն ունեցան մասնագիտական ճանապարհի ընտրության հարցում:  -Երբ պարարվեստի

Ժամանակի հետ պայմանավորվել ենք. Ալինա Սանամյանի և Վովա Արզումանյանի զրույցը

Ալինա Սանամյանը թարգմանիչ է, իրավաբան, նաև տուրիստական գործունեությամբ է զբաղվում: Սիրում է ժամանակի հետ պայմանավորվածությունները: Այս էպիզոդում խոսում ենք թարգմանական խնդիրների մասին և ոչ միայն: Անդրադարձ ենք կատարում նրա թարգմանությամբ լույս տեսած Ժորժ Սիմենոնի «Լատվիացի Պետերը» և «Իմ ընկեր Մեգրեն» ստեղծագործություններին, թարգմանական ընթացքին,

«Մարդիկ հասկանում են, որ դու իրենց պետք ես»/Լիանա Թադևոսյանի և Վովա Արզումանյանի զրույցը

Հայաստանում շատ կարծրատիպեր կան պրոդյուսերների հետ կապված, բայց նրանք պետք է աչք փակեն ու շարունակեն աշխատել՝ ստեղծելով նոր ու հետաքրքիր նախագծեր։Լիանա Թադևոսյանը չնայած երիտասարդ տարիքին՝ մի շարք նախագծերում է ներգրավված, աշխատում է թատրոններում, իր միտքն ու հմտություններն է օգտագործում լավ արդյունքի համար։Այս էպիզոդում

Լույսին սպասելով. «Հե՜յ, ո՞վ կա» ներկայացման ստվերոտ հետքը

-Որտեղի՞ց է սկսում սերը։ Որտե՞ղ է կանգ առնում մարդն ու փնտրում ինքն իրեն։ -Որտեղից և սկիզբ է առնում գիտակցությունը, վճռականությունն ու հաստատակամությունը։ -Իսկ ո՞վ է գտնում այդ ամենը։ -Կյանքում կորցնողն ու գտնողը մարդն է։ Երկխոսողները կյանքից պոկված ստվերներն են, որոնք ստեղծում են պատմություն՝

Արցախի «Ծիլ» տիկնիկային ստուդիան վերաբացվել է Երևանում

«Արի՛ «Ծիլ». վաղը պարտավոր ենք պտուղ տալ մեր երկրին». այս կարգախոսով է Արցախի «Ծիլ» տիկնիկային ստուդիան վերաբացվել Երևանում` իր մեջ ուժ գտնելով շարունակել ստեղծագործական ուղին, որը սկսել է Արցախում։ Այս թատրոն-ստուդիան հիմնադրվել է 44-օրյա պատերազմից անմիջապես հետո՝ իր շուրջը համախմբելով փոքրիկ հանդիսատեսին։ Հիմնադիր,

Ճանապարհ, որ լույսով գծագրում է մարդը

Կան ֆիլմեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ինքդ քեզ հետ երկխոսել, տեսնել, զգալ, մտովի տեղափոխվել այլ իրականություն, ավելի մոտ լինել լույսին։ Այդպիսինն է նաև ռեժիսոր Վահե Յանի «Տաղ․ հոգու ճանապարհ» հոգևոր-երաժշտական ֆիլմը։ Մի առիթով ամերիկացի դերասանուհի Ռոբին Ռայթն ասել է, որ «Կինոն պետք է

Վովա Արզումանյան․ Մեկը

Դաթոն ամեն անգամ գնում է՝ հետ չնայելով։ Բարձրահարկերի արանքներով, դեղին գծերը շրջանցելով, ինքն իրեն լույս տալով գնում է՝ առանց որևէ խոսքի։ Չգիտեմ՝ աշո՞ւն էր, ձմե՞ռ, թե՞ գարուն, էական չէ, բոլորը գնում էին հիվանդանոց՝ պատվաստվելու։ Ամբողջ գիշեր չքնեց։ Շենքում խոսք ու զրույց էր պտտվում,

Jazz Business․ կարևորելով բիզնես, կրթական, մշակութային և սոցիալական բաղադրիչները

Տասներկու ընկերներով որոշել են՝ օգոստոսի 12-ին, ժամը 12-ին Բյուրականի «Հանդart» այգում անցկացնել նախադեպը չունեցող մեկօրյա կրթական, մշակութաժամանցային Jazz Business միջոցառում։ Այսօր հրավիրված մամուլի ասուլիսի ժամանակ բանախոսները մանրամասներ են ներկայացրել։ Jazz Businessն ունի բազում բաղադրիչներ և ոչ ֆորմալ կրթական հարթակ է ստեղծում ոչ միայն