Նույնիսկ նրանք, ովքեր գլուխ են հանում արվեստից, ոչ միշտ են ունակ առաջին հայացքից ճանաչելու ժամանակակից գլուխգործոցները։ 1․ Ըստ միջազգային չափանիշների՝ կերպարվեստի առարկա կարելի է համարել այն, ինչը ստեղծագործողն ինքն է համարում, ինչպես նաև, եթե գտնվի ընդամենը մեկ մարդ, որը համաձայն կլինի այդ կարծիքի
Երեւան, «Սիլաչի», 1974, Ձմեռ Սիրելի ընթերցող Այդ օր համատարած ձիւն էր ու ցուրտ: Իմ լաւ ընկերներէս՝ քանդակագործ Ֆերտինանտ Առաքելեանի հետ կ’երթայինք դէպի «Սիլաչի», ուր կը գտնուէր իր եւ իր գործընկերոջ՝ Մկրտիչ Մազմանեանի համատեղ արուեստանոցը: Ճանապարհին, զրոյցի ընթացքին ըսաւ. -Մկոն մեզ է սպասում, նա
Տասնիններորդ դարի երկրորդ կեսին աշխարհը ցնցած նկարչական ոճը՝ նեոիմպրեսիոնիզմը, 1885 թվականին Ֆրանսիայում յուրահատուկ շարժում ծնեց՝ պուանտիլիզմը։ Քննադատները շատ վատ արձագանքեցին գույների խառնումը վերացրած տեխնիկային։ Բայց պուանտիլիզմը գտավ իր երկրպագուներին։ Պուանտիլիստների նկարները հեշտ է ճանաչել առաջին հայացքից։ Դրանք բաղկացած են առանձին կետերից կամ ուղղանկյուն
Ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ Կլոդ Մոնեն ստեղծագործել է ամբողջ կյանքի ընթացքում ու կերտել իր յուրահատուկ ոճը։ Մեր օրերում նրան հաճախ անվանում են «կերպարվեստում իմպրեսիոնիզմի շարժման հիմնադիր»։Միևնույն ժամանակ կրկնակի զարմանալի է Մոնեի կենսագրությունը, քանի որ նա համաշխարհային պատմության մեծագույն արվեստագետներից մեկը դառնալու համար որևէ էական
Միջնադարյան եվրոպական գեղանկարչության մեջ հաճախ կարելի է հանդիպել կտավների, որտեղ պատկերված այս կամ այն առարկան հեղինակի առաջադրած պայմանականությունն է, հուշումը։ Այլ կերպ ասած՝ առարկան վրձնվել է կոմպոզիցիոն կառուցվածքի հագեցվածության առումով, սակայն ունի գործառնական այլ նշանակություն՝ հեղինակի մտահղացմանը համահունչ։ Մի դեպքում դա կարող է
«Սուպրեմատիզմ» բառն առաջացել է լատիներեն «supremus» բառից, որը նշանակում է «բարձրագույն»։ Կազիմիր Մալևիչի կյանքը, անկասկած, սկսվում է «գերազանցության» դիրքից։ Նա տասնչորս երեխաներից ավագն էր, որոնցից ողջ մնացին միայն ութը։ Արվեստի հանդեպ նրա սերը վաղ հասակից ճանապարհ հարթեց դեպի արարումը, և հետագայում արդեն Մոսկվայի
Ստեփան Աղաջանյան, «Մոր դիմանկարը» 19- րդ դարի 80-90 -ականներից սկսած` հայկական գեղանկարչությունը սրընթաց վերելք ապրեց։ Եվ առաջին հերթին շնորհիվ այն բանի, որ ասպարեզ էր մտնել մեծատաղանդ գեղանկարիչների մի աստղաբույլ (Մ. Սարյան, Գ. Բաշինջաղյան, Ե. Թադևոսյան, Փ. Թերլեմեզյան, Վ. Սուրենյանց, Ս. Աղաջանյան, Հ. Արծաթպանյան,
Արագոնացի նկարչի կտավը 2011 թվականին ճանաչվել է որպես բնօրինակ և ցուցադրվել միայն մեկ անգամ Սարագոսայում: Մադրիդի Ռոմանտիզմի ազգային թանգարանն այս շաբաթվանից ցուցադրության է հանել Ֆրանցիսկո դե Գոյայի (1746-1828) La piedad (Տառապանք, Ողորմություն*) կտավը, որը ձեռք է բերել Մշակույթի նախարարությունը 2023 թվականի վերջին, և
