Երեւան, 1995, Սեպտեմբեր Սիրելի իմ ուսումնատենչ ընթերցող՝ Յոյսս կտրելէ ետք Երեւանի պետ. համալսարանէն (ուրկէ շրջանաւարտ էի) եւ Երեւանի գեղարուեստաթատերական բարձր. հիմնարկէն (ուր ուսումս չէի կրցած շարունակել… քաղաքական պատճառաբանութիւններու հետեւանքով), ներկայացայ ՀՀ ԳԱԱ-ի արուեստի բարձր. հիմնարկի տնօրէն Լեւոն Հախվերտեանին: Մինչ այդ ան զիս կը
Ֆրանսաբնակ հավաքորդ Համլետ Հովսեփյանը «ժամանակի» ճամփորդ է․ Արևմտյան Հայաստանի հարուստ մշակութային ժառանգությունը ներկայացնող նրա եզակի հավաքածուն այլ կերպ է բացահայտում հայ վարպետների երևակայության և ճաշակի սահմանները։ — Համլե՛տ, ինչպե՞ս սկսեցիր հավաքորդությամբ զբաղվել։ Ինչո՞վ քեզ գրավեց արծաթագործությունը։ — 2012 թվականին 15 օրով Արևմտյան
(Դ. Դեմիրճյանի «Հովնան մեծատուն» և «Ավելորդը» ստեղծագործությունների համեմատական քննություն) Դ․ Դեմիրճյանից հրատարակված բազմահատոր ստեղծագործություններից ընթերցողին քաջածանոթ «Ավելորդը» պատմվածքը (1916թ.) և դեռևս անտիպ, շատերին անհայտ «Հովնան մեծատուն» դրաման (1918-1919թթ.) շոշափում են հայության ճակատագրի աղետալի իրադարձություններից մեկի՝ Մեծ եղեռնի հետևանքով մարդու հոգեկերտվածքի խեղմանը վերաբերող և
«Ռոդենի ձմեռը» ժամանակակից գրող Դավիթ Սամվելյանի չորրորդ գիրքն է: Կազմված է էսսեներից և պատմվածքներից, որոնցից մեկի անունով հեղինակը անվանել է գիրքը: Փոքրիկ պատմություններ են առանձին սյուժեներով, մեր կողքին ապրող, տարբեր ճակատագրերի տեր, իրենց առօրյա հոգսերով ապրող կերպարներով: Յուրաքանչյուրն ունի իր պատկերացումները կյանքի, հավատքի,
Օրերս «Վերնատուն» հրատարակչությունը լույս է ընծայել ամերիկահայ գրող Սարգիս Վահագնի (Փաթափության) «Արշիլ Գորկի» վեպը, որը ներկայացնում է ամերիկահայ նկարչի՝ վերացական էքսպրեսիոնիզմի ազդեցիկ դեմքերից մեկի՝ Ոստանիկ Ադոյանի կյանքը: «Գաղթ, անձնական սեր, բաժանումներ, աղքատություն, ամուսնություն, հռչակ, հիվանդություն, ողբերգական ինքնասպանություն…Ամեն ինչ ապրել է Գորկին՝ այդ ըմբոստ
Հայ նոր գրականության նշանավոր դեմքերից է Դեմիրճյանը, որի ստեղծագործության լավագույն էջերը գրվել են նորագույն շրջանի հայ գրականության շրջանում՝ խորհրդային տարիներին: Նա հիանալի բանաստեղծ էր, առաջնակարգ դրամատուրգ, արձակագիր, թարգմանիչ: Թարգմանել է ռուս գրականության այնպիսի դասականների գործեր, ինչպիսիք են Ալ.Պուշկինը, Ն.Գոգոլը, Ա.Չեխովը: Դեմիրճյանը խստապահանջ էր
Եվ որքան էլ անկարելի լինի մեկնել բանաատեղծությունը` մենք փորձում ենք անցնել բառի և ժամանակի միջով և յուրովի մեկնաբանել այն։ Արարատ Մկրտումյանի պոեզիան լեցուն է անանձնական սիրով` դեպի մարդը և բնությունը, ինքնատիպ է, բովանդակալից, հապշտապ գրված, բայցև մեկնելի` յուրովի և ուրույն … Գեղեցիկ է
Նյութի սկզբնաղբյուրը՝ «Ճարտարապետություն, շինարարություն» ամսագիր Ի սկզբանե հեղինակները խորապես մտածված հորինվածք և խորհուրդ են դրել Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրի հիմքում՝ այն զերծ պահելով ամեն տեսակ ավելորդություններից: Կառույց, որ ժամանակների հոլովույթում ներկայանում է իր կատարելության մեջ անաղարտ մնալու թելադրանքով և պահանջով: Ականջալո՛ւր լինենք և անսա՛նք այդ
