Արամ Ալավերդյան. Լո՛ւյս, մնա ինձ հետ…

Լո՛ւյս, մնա ինձ հետ… Ուզում էի գրող դառնալ: Իբր՝ եթե չստացվեր, Տոլյատի մեկնողն էի հաստատ. թքած վատ կյանքի վրա: Քանի եղանակը կակուղ է, ասում եմ՝ գնամ հորեղբորս համոզեմ՝ ինձ մի գործ տա: Առաջին շաբաթն է Տոլյատի դժվար լինելու, առաջին ամիսը: Լա՛վ, հերն էլ

Մովսէս Ծիրանի. Սեղանապէտը

Սիրելի ընթերցող՝ Հիմա պիտի ըսես որ «Նորէ՞ն Սոս Սարգսեանի մասին», այո՛, իմ համբերատար ընթերցող, Սոսի մասին կարելի է նոյնի՛սկ գիրքեր գրել…  առանց կրկնութիւններ ընելու: Այո, ճիշդ է, որ Սոսի մասին բազմիցս գրած ու խօսած եմ, սակայն այս անգամ պիտի փորձեմ ներկայացնել զինք իբրեւ

Մարինե Թաթոյան․ Պապը

Նրա կնճիռների ակոսներում իր աշխարհն էր, հոգևոր բերկրանքն էր շնկշնկում մի անօրինակ հարազատ ու նվիրական մեղեդի։ Ծանր էր շնչում։ Վառվող խաշամահոտն ու սալորօղու աշնանահոտ քամին տարուբերում էին նրա ալեխառն այտմորուսի դեղնող ալիքները։ Կռունկների երամը, ասես, նրա ափերից էր չվել, ափերից, որոնցից երամ դարձած`

Մեր գյուղի Արգիշտը

Երբ պատերազմի բոթը հասավ նրանց գյուղ, Արգիշտը կամավորագրվեց ու մեկնեց ճակատ։ Կինը լացում էր, մայրը օրհնում, հարևանի հարսը նախանձով նայում նրա հպարտ քայլքին, իսկ չորս տարեկան որդին` կարծելով, որ հայրը սովորականի նման գործի է գնում, ժպտում էր ու փոքրիկ ձեռքը օդում թափահարելով՝ հորը

Ֆելիսբերտո Էռնանդես. «Էլ Կանարիո» կահույքը[1]

(1902-1964, Ուրուգվայ) Իսպաներենից թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Ֆելիսբերտո Էռնանդեսը ուրուգվայցի գրող, կոմպոզիտոր և դաշնակահար է, լատինաամերիկյան ամենայուրատիպ գրողներից մեկը: Դժվար է դասակարգել Էռնանդեսի ստեղծագործությունները: Հեղինակը հայտնի է իր տարօրինակ պատմվածքներով, որտեղ խախտված հերոսներն իրենց սևեռուն մտքերն ու մոլուցքները ներմուծում են առօրյա կյանք: Էռնանդեսին բարձր են

…Ուղղելու Ծուռը…

Այն ինչ որ այսօր թուղթին պիտի յանձնեմ, ոեւէ մեկուն չեմ պատմած, որովհետեւ եղածը պատանիներու  յատուկ, շատ անձնական «որոշում» մըն էր… : Սակայն ի նկատի առած մեր ազգի ու առհասարակ մարդկութեան ոգեղէն արժէքներու հետեւողական նսեմացումն ու նաեւ անոր անտեսումն ու նոյնիսկ կորուստը, կը կարծեմ

Թարգմանչական դպրոցն ու նոր հրատարակչությունը

Գրող, գրականագետ Հովիկ Չարխչյանի հետ զրույցի առիթը վերջերս լույս տեսած ամերիկացի հանրահայտ գրող, նովելիստ Օ’Հենրիի «Ամերիկյան պատմություններ» գիրքն է։ «Մաշտոց» նորաստեղծ հրատարակչության առաջին ժողովածուն գրական-թարգմանական ուշագրավ նախաձեռնության արդյունք է։ Որպես այդպիսին հրատարակչություն ստեղծելու ծրագիր չի եղել։ Հովիկ Չարխչյանի խոսքով՝ այն հիմնադրվել է անհրաժեշտությունից

«Ադրինեն մի օր որոշել է հեռանալ և իր բառերը վերցրել է իր հետ»…

«Անտարես» հրատարակչությունը լույս է ընծայել արձակագիր, թարգմանիչ Շուշանիկ Թամրազյանի «Ադրինե» ժողովածուն, որում ընգրկված են հեղինակի համանուն վիպակն ու «Հեքիաթասացը», «Անձնական թերթիկ», «Գործողում» պատմվածքները։ Զրույցի առիթը նոր գիրքն է։ —Ինչո՞ւ և ինչպե՞ս գրվեց «Ադրինեն»։ -«Ադրինեն» գրվեց 2021-ին՝ հունիս-հուլիս ամիսներին, սկսել եմ Երևանում, ավարտել՝ Ծաղկաձորում՝