Ծովափնյա հաղորդակցություն կամ յոթ ծովանկար երեք ակնթարթում

Հաղորդակցություն շարքից                                                            ԱԿՆԹԱՐԹ ԱՌԱՋԻՆ             ՆԿԱՐ ԱՌԱՋԻՆ — ԽԵԼԱԳԱՐ  ԱԼԻՔԸ               Ծովի ալիքը զրնգուն-փռթկալով էր ծիծաղում քամու շոյանքներից: Խայտում էր թևերին, գրկում էր վիզն ու նեղացած ձևանալով` բաց թողնում: Խորամանկ ժպտում էր, հետո նորից վզից կախվելով՝ խնդմնդում ու համբուրում:             Արդեն քանի՞

Իմ ու նրա կայարանը․ Չարբախ

Փոքրիկն ափերով ամուր փակել է ականջները։  — Ստիպեց մեզ երթուղայինից իջնել, որ մետրոյով գնանք տուն։ Ասեց՝ մա՛մ, երազանքս է մետրո նստել։ Էնքան դժվար օրեր տեսան մեր երեխեքը, գոնե մի բանով ուրախանան,- մայրը շոյում է կուչ եկած որդու թավ մազերը,- ոնց որ վախենու՞մ ես,

Նոր գիրք՝ Գեղեցիկ Մարգարյանից

«Չմոռանաս մանուշակի թառանչը» լինելու է Գեղեցիկ Մարգարյանի հինգերորդ ժողովածուն: Նրա գիրը ինքնաորոնումի, ինքնաճանաչումի մի գունեղ, հյութեղ տարածություն է, որում ընթերցողն ինքն էլ գտնում է սեփական եսը, իր ներանձնական միջավայրը: Իսկ այս ժողովածուի բնութագիրը հենց Մարգարյանն է բանաձևել՝ «ինքնա-կենսա-գրության փաստագեղարվեստական փորձ»: Գ. Մարգարյանն այս

Հաղորդակցություն անխուսափելիության կամ անավարտ հեքիաթ իմ, գրամեքենայի ու մոռացվածի մասին

            Հաղորդակցություններ շարքից Նստեցի գրամեքենայի դիմաց ու տեսա, որ բան չունեմ աշխարհին ասելու: Ոչինչ չունեմ դատարկ թուղթը լցնելու համար՝ ոչ մի միտք, նախադասություն, խոսք, որը քիչ թե շատ իմաստ ունենա: Նույնիսկ որևէ հա՛րց չունեմ աշխարհին:  «Շատ եմ հոգնած»՝ ասացի ինձ ու աշխարհին:  «Ինչքան

Աշխարհի ամենագեղեցիկ գրադարանը

Կլեմենտինում (Klementinum) գրադարանը, որը բարոկկո ոճի ճարտարապետության նուրբ օրինակ է, առաջին անգամ բացվել է 1722 թվականին՝ որպես ճիզվիտական համալսարանի մաս, և պարունակում է ավելի քան 20 000 գիրք։  Ընթերցողների քվեարկության արդյունքում այն ճանաչվել  է աշխարհի ամենագեղեցիկ և հոյակապ գրադարաններից մեկը։  Պրահայի այս գրադարանի առաստաղի

Վովա Արզումանյան․ Արցախյան խմբանկար

Հայկական Արցախ, 2022 թվական…Այստեղ կարոտը կարծես  հողի ու երկնքի միջնորդը լինի, և բառերով ներկայացնելը դժվար է։ Ու գիտե՞ք, միշտ մի բան խանգարում է վերջին հանգրվանի ու նորի սահմանագծի արանքում։Այստեղ երկնքից աստղեր չեն ընկնում։ Հողից աստղեր են բարձրանում երկինք, և ցավը միայն շնչավոր քամին

Հաղորդակցություն կարոտի կամ հեքիաթ տղայի, հոր ու ճանապարհի մասին

Հաղորդակցություններ շարքից                                                                                    «ԷԼԻ, ԷԼԻ, լամա՞ սաբաքթանի» Ամենից առաջ կար ճանապարհը. որն անցնում էր լեռների, մարգագետինների, տափաստանների, անապատների ու անտառների միջով` ոլորապտույտ ու անվերջանալի: Մեկ նեղանում` արահետ էր դառնում, մեկ էլ այնքան էր լայնանում, որ իր մեջ էլ մայրուղիներ էին տեղավորում: Մեկ իջնում

Դիանա Համբարձումյանի կանխասացություն-վեպը

Դիանա Համբարձումյանի «Կանաչ մարգագետնի հմայքը» վեպը աշխարհի կործանման և արարումի նորօրյա պատում է: Գրողը մարգարե է, գիրքը՝ կանխասացություն: Մինչև Քովիդն ու պատերազմը կթակեին մեր դռները, Դիանա Համբարձումյանը հնչեցրել է դրանց մոտալուտ լինելու ահազանգը:  Վեպում պատկերված է կործանված աշխարհը: Կործանված, ջրատակ եղած աշխարհից, սակայն,