Լույս է տեսել Հովիկ Չարխչյանի «Չարենց և Արմենուհի. Սիրախաղ կրակի հետ» փաստագրական վեպը: Գրքում առաջին անգամ ներկայացվում է Եղիշե Չարենցի և բանաստեղծուհի Ամենուհի Տիգրանյանի սիրո առավել ամբողջական պատմությունը նորահայտ վավերագրերի ու մինչ օրս անհայտ փաստերի հիման վրա: Բարդ ու կորստաբեր ժամանակներում անսպասելիորեն ծնունդ
Լո՛ւյս, մնա ինձ հետ… Ուզում էի գրող դառնալ: Իբր՝ եթե չստացվեր, Տոլյատի մեկնողն էի հաստատ. թքած վատ կյանքի վրա: Քանի եղանակը կակուղ է, ասում եմ՝ գնամ հորեղբորս համոզեմ՝ ինձ մի գործ տա: Առաջին շաբաթն է Տոլյատի դժվար լինելու, առաջին ամիսը: Լա՛վ, հերն էլ
Սիրելի ընթերցող՝ Հիմա պիտի ըսես որ «Նորէ՞ն Սոս Սարգսեանի մասին», այո՛, իմ համբերատար ընթերցող, Սոսի մասին կարելի է նոյնի՛սկ գիրքեր գրել… առանց կրկնութիւններ ընելու: Այո, ճիշդ է, որ Սոսի մասին բազմիցս գրած ու խօսած եմ, սակայն այս անգամ պիտի փորձեմ ներկայացնել զինք իբրեւ
Նրա կնճիռների ակոսներում իր աշխարհն էր, հոգևոր բերկրանքն էր շնկշնկում մի անօրինակ հարազատ ու նվիրական մեղեդի։ Ծանր էր շնչում։ Վառվող խաշամահոտն ու սալորօղու աշնանահոտ քամին տարուբերում էին նրա ալեխառն այտմորուսի դեղնող ալիքները։ Կռունկների երամը, ասես, նրա ափերից էր չվել, ափերից, որոնցից երամ դարձած`
Երբ պատերազմի բոթը հասավ նրանց գյուղ, Արգիշտը կամավորագրվեց ու մեկնեց ճակատ։ Կինը լացում էր, մայրը օրհնում, հարևանի հարսը նախանձով նայում նրա հպարտ քայլքին, իսկ չորս տարեկան որդին` կարծելով, որ հայրը սովորականի նման գործի է գնում, ժպտում էր ու փոքրիկ ձեռքը օդում թափահարելով՝ հորը
![Ֆելիսբերտո Էռնանդես. «Էլ Կանարիո» կահույքը[1]](https://ardi.am/wp-content/uploads/2021/11/artworks-000401026065-guyz45-t500x500-e1636963502947.jpg)
(1902-1964, Ուրուգվայ) Իսպաներենից թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Ֆելիսբերտո Էռնանդեսը ուրուգվայցի գրող, կոմպոզիտոր և դաշնակահար է, լատինաամերիկյան ամենայուրատիպ գրողներից մեկը: Դժվար է դասակարգել Էռնանդեսի ստեղծագործությունները: Հեղինակը հայտնի է իր տարօրինակ պատմվածքներով, որտեղ խախտված հերոսներն իրենց սևեռուն մտքերն ու մոլուցքները ներմուծում են առօրյա կյանք: Էռնանդեսին բարձր են
Այն ինչ որ այսօր թուղթին պիտի յանձնեմ, ոեւէ մեկուն չեմ պատմած, որովհետեւ եղածը պատանիներու յատուկ, շատ անձնական «որոշում» մըն էր… : Սակայն ի նկատի առած մեր ազգի ու առհասարակ մարդկութեան ոգեղէն արժէքներու հետեւողական նսեմացումն ու նաեւ անոր անտեսումն ու նոյնիսկ կորուստը, կը կարծեմ
Գրող, գրականագետ Հովիկ Չարխչյանի հետ զրույցի առիթը վերջերս լույս տեսած ամերիկացի հանրահայտ գրող, նովելիստ Օ’Հենրիի «Ամերիկյան պատմություններ» գիրքն է։ «Մաշտոց» նորաստեղծ հրատարակչության առաջին ժողովածուն գրական-թարգմանական ուշագրավ նախաձեռնության արդյունք է։ Որպես այդպիսին հրատարակչություն ստեղծելու ծրագիր չի եղել։ Հովիկ Չարխչյանի խոսքով՝ այն հիմնադրվել է անհրաժեշտությունից
