Գրքի երևանյան չորրորդ փառատոնի շրջանակում տեղի ունեցավ հանդիպում Եղիշե Չարենցի թոռան՝ Գոհար Չարենցի հետ։ Նրա հետ զրուցեց գրականագետ Հայկ Համբարձումյանը։ Մտերմիկ զրույցը հնարավորություն ընձեռեց «թերթելու» բանաստեղծի հետ կապված ընտանեկան հուշերը։Ներկայացնում ենք պատառիկներ հանդիպումից։ Առաջին ծանոթությունը Չարենցի հետ Առաջին ծանոթությունս Չարենցի հետ եղավ 7
Հայաստանը մասնակցել է ԱՊՀ երկրների՝ Ալմաթիում հեռավար անցկացված «Գրքարվեստ»միջազգային մրցույթին, որին ներկայացվել է 50 հրատարակություն՝ ԱՊՀ 6 պետություններից(Հայաստան, Բելառուս, Ռուսաստան, Ղազախստան, Տաջիկստան, Ղրղզստան): Հայաստանը հանդես էեկել 10 անվանակարգերում, ներկայացված գրքերից 8-ն արժանացել են մրցանակային պատվավորտեղերի: Տեղեկացնում են ԿԳՄՍՆ հասարակության հետ կապերի և տեղեկատվության
Ռուբեն և Ռաֆֆի Ադալյան եղբայրներիս Ես չգիտեմ՝ ով եմ ես, երբ եմ ծնվել, որ քաղաքում, ինչու եմ ծնվել, ովքեր են ծնողներս, նրանք կա՞ն, թե՞ չկան, ինչ գույնի արյուն է հոսում երակներիս մեջ, քանի աչք ունեմ, քանի սիրտ, իմ հոգին մարմնի ներսո՞ւմ է, թե՞
Երկրայիններիս աշխարհը լքեց Արմեն Շեկոյանը, գրող, որի անձը, գոյության կերպը ճշգրիտ ֆիզիկական արտապատկերն էր իր ստեղծած գրականության: Վերջին տասնամյակների մեր ապրած կյանքում պոեզիան ամենախորթ տարածությունն էր թե՛ ստեղծագործողի, թե՛ ընթերցողի համար: Սակայն Շեկոյանը գրեց այնպես, որ մեր ու իր իրականության կոպիտ խառնաղմուկը չպատնեշեց
Սկիզբը՝ այստեղ ՎԱՐԱԳՈՒՅՐ (Վարագույրի առաջ՝ վիշապ և Այս)։ ԱՅՍ Այնքան վազեցի, որ շունչս հատավ, Վիրավոր եմ ես, կանաչ արյունս Հողին է թափվում, Եվ կաթած տեղից օձեր են ծլում․․․ ՎԻՇԱՊ Հ՞ը, ինչ նորություն։ ԱՅՍ Նա մոլեգնած է և այնպես արագ Թափով է գնում, Ոչ
Մեծ պապիս անունը Արամ է: Անունս ամենևին նրա հետ կապ չունի: Նա իրենց բակում է զոհվել Առաջին պատերազմի ժամանակ, իրենց դռանը՝ դպրոցի ետնաբակում: Ասում են՝ իր հորդացող արյունը, որ պառկած տեղը տաքացրել է նրան, զգացել է, որ գնում է: Ձեռքը տարել է բամբակաբաճկոնի
Նարեկը մեղավոր չէր, որ Վահագնն իրենից 8 տարով փոքր էր: Ոչ էլ մաման ու պապան էին մեղավոր: Ուղղակի Նարեկի ծնվելուց հետո պապան գնացել էր Ռուսաստան, հետո եկավ, հետո նորից գնաց, հետո վերադարձավ ու հազիվ մի տեղ գործի ընդունվեց՝ սկզբում փոքր, հետո նորմալ աշխատավարձով:
Սկիզբը՝ այստեղ ՎԱՀԵ Մնացի մենակ հորի հատակում․․․ Հոգնած աչքերս Մրափի թողած խավարն է փակում․․․ Բայց ոչ, չեմ քնի, հե՜յ, գոնե մի մարդ, Հեյ, ո՞վ կա այստեղ․․․ ՔԱՐԱՎԱՆԱՊԵՏ Ի՞նչ ձայն եմ լսում չորացած հորից։ ՎԱՀԵ Հեյ, ո՞վ կա այդտեղ, մի պարան տվեք։ ՔԱՐԱՎԱՆԱՊԵՏ Մա՞րդ
