Ardi.am-ի զրուցակիցը «Գրական Արցախ» պարբերականի գլխավոր խմբագիր Վովա Արզումանյանն է: — «Գրական Արցախ» պարբերականը ե՞րբ և ո՞ւմ նախաձեռնությամբ է հիմնադրվել: — Պարբերականը հիմնադրվել է իմ և «Արմավ» հրատարակչության կողմից` 2019 թվականին: Քանի որ և՛ ես, և՛ հրատարակչության գլխավոր խմբագիր Արմեն Ավանեսյանը տեսնում էինք
«Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը լույս է ընծայել Դավիթ Սամվելյանի «Հայելապատում» վիպակը։ Նրա նախորդ գրքերը հրատարակվել են մի քանի անգամ։ «Հայելապատում»-ը Դավիթ Սամվելյանի վեցերորդ գիրքն է։ Շնորհանդեսը տեղի կունենա հուլիսի 16-ին, ժամը՝ 19:00-ին, «Զանգակ» գրատանը։ — Դավիթ, ինքդ քեզնից հեռանալն ինքդ քեզ գտնելո՞ւ փորձ է։
Սկիզբը՝ այստեղ ԳԼՈՒԽ ԵՐՐՈՐԴ ՅՈԹԵՐՈՐԴ ԵՐԿԻՆՔ։ Երկնամերձ լեռան կատարը՝ կորած աստղաբույլերի մեջ։ Բախտի անիվը (Կենդանակերպի շրջանը) դանդաղ պտտվում է։ Տիրը ծալապատիկ նստած է Անիվի առաջ և մատյան է լռացնում։ ՏԻՐ (Գրում է սև մատյանում)։ Եվ մահկանացուն յուր կնքեց այսօր․․․ Տարի, ամսաթիվ և համար․․․
Օրերս «Վերնատուն» հրատարակչությունը գրական արևելահայերեն և ծանոթագրություններով լույս է ընծայել Գարեգին Նժդեհի «Չխրատվող ժողովուրդը» ժողովածուն, որում ներառված են հեղինակի «Բանտային գրառումներ» խորհրդածությունները, «Որդիների պայքարը հայրերի դեմ» հրապարակագրությունը, «Հիշիր պատերազմը» հոդվածաշարը, ինչպես նաև հայտնի «Ինքնակենսագրություն»-ը։ Կյանքի օրենքը Անկախ թափածդ ճիգերից՝ դու չպիտի հասնես նպատակիդ,
Սկիզբը՝ այստեղ (Վարագույրը բացվում է։ Ծովի հատակը։ Հորոտները ջրի տակով տանում են Վահեին)։ ՎԱՀԵ Ես ջրի տակ եմ, ծովի հատակում, Ինչ հրաշք բան է՝ ոչինչ չեմ զգում, Ահա, ապրում եմ։ Ո՞վ եք դուք, քույրեր․․․ ՀՈՐՈՏ Հորոտներն ենք մենք, Ոգիներ քնքույշ․․․ ՄՅՈՒՍԸ Զգույշ եղիր,
Սկիզբը՝ այստեղ ԱՆՈՒՅՇՆԵՐ Ախ, այս ի՞նչ տապ է մեր սիրտը այրում ՀՈՐՈՏՆԵՐ Մենք թառամում ենք․․․ ՄՈՐՈՏՆԵՐ Ջուր հասցրեք, ջուր․․․ ԱՂԲՅՈՒՐԸ Ես ցամաքում եմ, ջուրս հատնում է․․․ ՊԱՐԻԿԸ Հորիզոնի մոտ խորշակն է ելնում, Հիմա նա կայրի երկիրն ու հողը։ (Սուլոցով անցնում է խորշակը, մի
Վահե Ղուկասյանի հետ զրուցել ենք նրա առաջին՝ «Գրողի տարածը» գրքի մասին։ «Գրողի տարածը» ընդգրկում է համանուն վիպակը և երկու պատմվածք։ Լույս է ընծայել «Դարակ» հրատարակչությունը։ — Վահե, տպագրվել է առաջին գիրքդ, բայց ինչպես Աշոտ Գաբրիելյանն է նկատում՝ գրական շրջանակների համար անհայտ անուն չես։
Նրանք, ովքեր ինձ վաղուց են ճանաչում, գիտեն իմ հոգևոր, մտավոր և զգացական կապը Ազնավուրի և նրա երգերի հետ: Մինչ օրս Ազնավուրին թարգմանել են չափածո, ես թարգմանում եմ՝ ինչպես թարգմանում էի քսան տարեկանում՝ սիրածս աղջկա ականջին փսփսալով, այդ երգերի տակ տանգո պարելիս։ Հիմա նույնն
