Գրքում ներկայացված են գեղանկարիչ, երաժիշտ Ռաֆֆի Ադալյանի խոհական մտազննումները կյանքի մասին (1959-1978 թվականներ)։ Գիրքը ձևավորված է հեղինակի այդ ժամանակաշրջանի գծանկարներով։ Լույս է ընծայել «Վան Արյան» հրատարակչությունը։ Ներկայացնում ենք գրքում զետեղված ստեղծագործություններից երկուսը։ Ես դեռ ապրո՞ւմ եմ Հայերն աշխարհի N1 ժողովուրդը չեն։ Ես եղել
Վաղ առավոտից մրսած ու մեղավոր քաղաքի վրա շաքարափոշու պես բարակ ձյուն էր մաղում։ Մեքենան զառիվեր ոլորանով շրջվել ու արդեն հասնում էր Եռաբլուրին։ Սառն օդի մեջ, քիչ անց, կայանած մեքենայի միաժամանակ բացված ու արագորեն փակվող երեք դռներից մի ակնթարթում կյանքի շունչը խառնվեց ցուրտ լռությանը։
«Նույնիսկ երբ ծիծաղում ենք» պատմվածքների ժողովածուն, որ անուն ու մեծ ճանաչում է բերել հեղինակին, տպագրվել է 1999 թվականին և մինչ օրս չորս տասնյակից ավելի վերահրատարակություններ է ունեցել։ Թարգմանվել է մի շարք լեզուներով։ Հերոսները սովորույթների և ժամանակակից կյանքի բավիղներում հայտնված և ինքնաճանաչման ձգտող կանայք
Երբ մուշտակը հագել, դուրս էր եկել քայլելու, ծառերի ճյուղերին ավարտվող հետկեսօրի թեթև, սադափե լույսն էր թրթռում՝ անհավասար, ճյուղավորվող երակներով: Ու անսպասելի էր կիսատ, պատռվող երկնագույնը ավելի բարձր՝ վերևում. գարնան հոտ էր գալիս: Մրգավաճառին վճարելիս ակամա ժպտացել էր: Ձուկ վաճառողի քրոջից հարցրել էր,
Վահագնի 13-րդ տարեդարձը սկսվեց աղետալի. բախում դպրոցում, հիմար իրավիճակ, Աստղիկը՝ իր երազանքների աղջիկը, նույնիսկ չի նայում իր կողմը, իսկ ծնողներն անընդհատ զբաղված են… Փոխարենը հենց այդ օրը Վահագնը պետք է օգներ կյանքի վերադառնալ մի վաղնջական, ոչ այնքան առասպելական մի էակի, որից նախ կսարսափեր,
(1925-2014, Իսպանիա) Իսպաներենից թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Երբ գյուղ հասավ երթուղային ավտոբուսով, մութն ընկել էր արդեն: Ջրանցքի առվակը պսպղում էր, ասես մանր աստղափոշի ցանած լինեին վրան: Մերկ ու սև ծառերը ձգվում էին վեր՝ դեպի կապտամոխրագույն, թափանցիկ երկինքը: Ավտոբուսն ուղիղ Քաղաքացիական գվարդիայի զորանոցի դիմաց էր
Ռոբերտ Մուզիլի սիրային այս պատմաշարում ամփոփված են հեղինակի «Միացումներ» և «Երեք կին» ժողովածուներում ընդգրկված բոլոր հինգ ստեղծագործությունները, որոնցում թեև ընդգծվում է կանացի կերպարների առաջնահերթ կարևորությունը, բայց գրողի ուշադրությունն էապես բևեռված է տղամարդու հոգեմտավոր կարողությունների, այրամարդու ներաշխարհի բացահայտմանը: Մուզիլը փորձում է ցույց տալ, թե
Հատված «Հայելապատում» տպագրվելիք վեպից Եթե փոքր տարիքում հեծանիվ չես ունեցել, իսկ հիմա ունես BMW-745, միևնույն է, փոքր տարիքում դու հեծանիվ չես ունեցել… Եվա Վեսելնիցկայա Ձեռքս տանում եմ դեպի հայելին: Ուզում եմ հպվել ինքս ինձ, շոշափել նուրբ, ցորենավառ մաշկով ու խիտ հոնքերով, անկնճիռ դեմքս…
