Դու կորցրել ես քո մարմինը

Ես կորցրել եմ իմ մարմինը և վախենում եմ անունս էլ կորցնել։ Անվերջ ասում ու կրկնում եմ ինձ՝ դու Շողեր ես, մի մոռացիր երբեք, ինչ էլ լինի, աշխարհը շուռ գա, ծովերը ցամաքեն, լեռները փոշիանան, դու կաս ու մնում ես Շողեր, գեղեցիկ ու հմայիչ կին,

Այս փոքրիկ վեպը, ըստ երևույթին, երազանք է

Ընթերցողի սեղանին է «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչության «Արդի» մատենաշարի անդրանիկ ժողովածուն՝ «Տիպանգոն»։ Վահան Տեր-Ղազարյանի «Տիպանգո» գրքում տեղ են գտել համանուն վեպը, «Անուղի ճամփաներ» վիպակն ու «Միայնակ մարդիկ» պատմվածքների ժողովածուն։ Վահան Տեր-Ղազարյանի  հետ զրուցել ենք նոր լույս ընծայված գրքի մասին։ — «Տիպանգոն» 1972-ին եք գրել։

Ինչպես սիրել Փինք Ֆլոյդին

Էն բոլոր քաղաքներում, որտեղ մարդիկ կոնյակ էին խմում, ես և դու գործ չունեինք: Մեր տեղը արվարձաններից մեկում թաքուն տեղակայված մի փաբ էր, որտեղ մարդիկ վիսկի էին խմում: Դե հիշում ես, երևի՝ ես Jack էի խմում, դու՝ Chivas: Լաց էիր լինում, հիշում սիրածիդ, ես

Սթիվեն Քինգ․ Միզերի

Սթիվեն Քինգի «Միզերի» վեպի հերոսը՝ Փոլ Շելդոնը, ճանաչում վայելող վիպասան է: Փոլի խանդավառ երկրպագու Էննի Ուիլքսը ավտովթարից հետո նրան դուրս է բերում ջախջախված մեքենայից և տանում մեկուսի վայրում գտնվող իր առանձնատուն: Այնտեղ հավատարիմ ընթերցողը դառնում է ոչ միայն Փոլի փրկիչը, այլև բանտապահն ու

Մանասե, բանաստեղծություններ

****Երշալաիմ քաղաքում նստած Պիղատոսին Հիսուս ասում է`բարի՜  են մարդիկ:-Բոլորի՞ն ես այդպես կոչում,- կուսակալն է հարցնում:-Բոլորին, աշխարհում չար մարդիկ չկան,- պատասխանում է Հիսուսկաճ ու հստակ: (Մ. Բուլգակով, Վարվետը և Մարգարիտան) Ատա՜մ են սրում բարի մարդիկ,ո՞վ է ասում, թե չարագործությանհամար են սրում, իսկ եթե գնան

Արմինե Տեր-Ղևոնդյան/Սոնան ես եմ

Այս պատմվածքը, որն ունի վիպական շրջանակ, Արմինե Տեր-Ղևոնդյանի առաջին գրվածքն է՝ մանկության շրջանից մինչև հասուն տարիները սյուժեով, բայց այնքան կառուցիկ ու ամբողջական, որ կարծես նրա հերթականը լինի: Երբեմն այսպես պատահում է ոչ գրողների հետ, բառերի շնորհալի գործածությունը հեղինակին դարձնում է գրող: Թվում է՝

Հովիկ Հովեյան. Բանաստեղծություններ

                             *** Ու քարշ տվեցին ինձ՝ իմ իսկ ընկածի մարմնով բացված կածանով Դեպի պարտությունը պարտված դրախտի… Ու գարշապարիս կառչած փուշը միայն պահեց Մարմինն իմ – սահանք… Ու երկարելով այդպես, ձգվելով համառ Օրեր, տարիներ, ես ափը հասա Հանդիպակաց փշի Եվ ողնաշարը տողիս՝ շատ

Վահագն Ամիրջանյան. Մոսկովյան 35

Արմենն իմ ամենամոտ ընկերն է: Արմենի անունը չեն որոշել   ամենահայտնի հայկական ձևաչափով, այլ պարզապես, առանց ինչ-որ պատճառի, դրել են Արմեն: Արմենենց ցեղում ոչ մի Արմեն անունով մարդ չի եղել և վստահորեն կասեմ նաև՝ կապիկ: Դեռևս կապիկների դարաշրջանից Արմենի ցեղի բոլոր ներկայացուցիչները խոսել