«Դարակ» հրատարակչության ծրագրերի ղեկավար Հասմիկ Ավագյանի հետ զրուցել ենք «Դարակի»՝ «Գիրքը՝ զենք» նախագծի, ինչպես նաև վիրավորում ստացած զինվորներին գրքեր նվիրելու նախաձեռնության մասին։ — Ինչպե՞ս ծնվեց «Գիրքը՝ զենք» նախագիծը և ինչո՞վ է այն առանձնանում։ — «Գիրքը՝ զենք»-ը իրավիճակի հրամայականն էր: Մենք չէինք կարող
Զոհված հերոսները նախևառաջ իրենց կյանքը տվել են հանուն մեր մշակույթի, իսկ մեր կռիվը դեռ նոր է սկսվում և տևելու է շա՜տ երկար։ Մենք կարող ենք այս ցանցում սուր և հզոր բուրգ կառուցել։ Կեցցե՛ հայկական մշակույթը։ Նոր վերածնունդ Տեքստը մեծամասամբ ուղղված է մշակութային գործիչներին։
Երբ նա արդեն մե՜ծ՝ երրորդ դասարանցի մի մեծ տղա էր, ամառվա կեսին գլուխը գլխաշորով ծածկած՝ տանից դուրս եկող տատին ասել էր. -Տատ ջան, կարելի՞ է՝ ես էլ քեզ հետ գամ: -Իհա՛րկե, բալես,- քնքշանքով պատասխանել էր տատը,- իհա՛րկե, մանավանդ որ, ինձ անվտանգ կանցկացնես խաչմերուկները:
Ձայնարկու ցեղիս Մնջախաղացի թեփուկ հագցրած Եվ մորթվողիս մարմնի զուսպ գալարներից Ցավի այբուբեն հորինած Անհոդաբաշխներ, իջեք Աշխարհից… Եվ մի շուլալվեք Շումերաշղարշ ոտքիս քանդակին՝ Գաղտնեզերք եմ ես՝ լեռան կուրծք կերած… Գիշամբոխներ թլիփ, Իջեք ծիրանենուս գլխագին-ճյուղից՝ Տանուլ տրվելիք աչքերս եմ ջնջում Ճամփաբաժանում շեղ հորիզոնի, Եվ հույսս
Սկիզբը՝ այստեղ Եվ մի օր էլ հենց այնպես, ինչ-որ տարերային մղումով, տան մեծերը հավաքվեցին ընտանեկան խորհրդի, որը, ի տարբերություն նախորդ, հանպատրաստից հավաքների՝ անցավ բավական խաղաղ պայմաններում: — Այսպիսով,- սկսեց զոքանչը,- դրությունը բարդանում է, և հնարավոր է, որ մենք ստիպված լինենք տանը կենդանիներ պահել:
Սկիզբը՝ այստեղ Մաս երրորդ Սերապիս[i] Տասներկուերորդ գլուխ Տիեզերաժողովի ավարտից հետո մենակ մնալով՝ Մեղոս Վեցերորդը դուրս եկավ աստրալ հանդիպումների աշխատասենյակից ու երկու ոտքի վրա քայլող մողեսին բնորոշ դանդաղկոտությամբ մոտեցավ հագուստների պահարան-դահլիճին։ Դուռը բացելուց առաջ մի քանի վայրկյան հապաղեց հայելու դիմաց. ակնհայտորեն գոհ էր
Դեռևս այն ժամանակից, երբ բոլորովին անսպասելի գլխին դատարկ տակառ ընկավ, Սիմոն Պարսամյանը խիստ կակազում էր: Առավելապես սկսում էր կակազել հուզվելիս: Դա, իհարկե, չէր խանգարում նրան երգել: Երգելիս նա չէր կակազում: Լռելիս՝ նույնպես: Միայն թե լուռ և հուզված ժամանակ նրա ձախ աչքի կոպն էր
«Էվելին»-ը Ջեյմս Ջոյսի «Դուբլինցիները» (1914) պատմվածքների ժողովածուից է։ Գործողությունների վայրը Դուբլինն է՝ որպես «կաթվածի կենտրոն»: Ջոյսը ներկայացնում է քաղաքը, միջին խավի մարդկանց, անտարբերության մթնոլորտը, և դա անում է չորս հայեցակետով՝ մանկություն, պատանեկություն, հասունություն և հասարակական կյանք: Նրա հերոսները չեն կարողանում դուրս գալ փակուղուց, փոխել
