Նորայր Ադալյան, Հրեշը
Այս աշխարհում նա ավելի հնաբնակ էր, քան «հրեշ» բառը, կարելի էր կարծել՝ տիեզերքից էլ հին, ամենասկիզբ ու հավերժական։ Սառա մայրն անբարոյական էր, մեկ սրա, մեկ նրա տակ էր պառկում՝ առանց հաշիվ անելու՝ ով է, ինչ ազգության ու կրոնի, գեղեցիկ է, թե տգեղ, միայն






