Օշափը հոգին տվավ սատանեն

Մանրապատում՝ արցախյան բարբառով ****  Մին անտար օձ կյամա մեր հայաթը, սկսում կատվեն ծեգերին օտելը: Խեղճերդ հունց ըն աջուծյախ փըխչի-փախչի անում, պա՛հ: Յընըյան ըն կյամ, տեսուտեն՝ փրկումնը չկա: Գյուդում չըմ, թա հունց ըմ յըրա հըսնում, հինչավ թխում, կըտաղում ա, բիդա ինձ հիրս անում ըռնըթաթախ,

Դմիտրի Սոշնիկով. «Նեյրոցանցերին միշտ մարդ-նկարիչ է հարկավոր»

Մոլեգնող համավարակն աշխարհում առկա սոցիալ-տնտեսական մոդելի անկատարությունը պատին է դեմ տվել: Պարզվում է՝ նրա մեխանիզմները ի վիճակի չեն գլոբալ ճգնաժամեր կանխատեսել, առավելևս՝ հաղթահարել դրանք: Փորձագետները ենթադրում են, որ արհեստական ​​բանականությունը կարող է և պետք է դառնա մարդկության օգնական, որպեսզի կանխի նման կործանարար իրավիճակները,

Երվանդ Քոչար. Համակ խոնարհում (2)

Սկիզբը՝ այստեղ 6. Երիտասարդ նկարիչն արագ վերաճեց իսկական խոշոր վարպետի եվրոպական գեղանկարչության մեջ: Ճանաչման մետաֆիզիկական աշխարհի որոնման քոչարյան հզոր վեկտորը, մարդու և տարածության ուսումնասիրման (ներառյալ` ֆիզիկական, հոգևոր, հոգեբանական) նրա խորհրդանիշերի զուգորդական շարքն արդեն հետաքրքրում էին շատ ընկեր-նկարիչների: Գեղանկարիչներն օգնում էին միմյանց. այս անկաշկանդ

Պաստառը և ժամանակակից մարտահրավերները՝ որպես սոց-արվեստային նախագիծ

«Պաստառը և ժամանակակից մարտահրավերները՝ որպես սոց-արվեստային նախագիծ» առցանց դասընթացի շրջանակում Հայաստանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի Գյումրու մասնաճյուղի ուսանողները պատրաստում են գրաֆիկական պաստառներ: Ծրագիրն իրականացնում են Նիկոլայ Նիկողոսյանի մշակութային հիմնադրամի տնօրեն, ավեստագետ Սարգիս Հովհաննիսյանը և ՀԳՊԱ Գյումրու մասնաճյուղի տնօրեն Վահագն Ղուկասյանը: Ներկայացվել են 50-ից ավելի

Աշխարհահռչակ Էրիկ Քլեփթոնը 75 տարեկան է

Էրիկ Քլեփթոնը լույս աշխարհ է եկել 1945 թվականի մարտի 30-ին, անգլիական Ռիփլի գյուղում: Իր առաջին կիթառը նա ստացել է տասներեք տարեկանում, սակայն նվագելու հաճույքն ու երաժիշտ դառնալու իսկական տենչը երկու տարի հետո է միայն նրան այցելել: Քլեփթոնի մականունը «slowhand» («դանդաղ ձեռք») է: Մի

Կյանքը հրաշալի է, բայց նկատե՞լ ես՝ ինչով է այն ավարտվում…

  -Իրարից ինչո՞վ ենք տարբերում, ի՞նչ ես կարծում: Նա ուրախ-շինծու հոգոց է հանում, հոնքերը սեղմում, կես-կատակ ասում. -Ինչքան ես եմ տեսնում՝ ոչ մի բանով, ես-դու-նա, բոլորս նույն շունն ենք: Խոսքը, հավանաբար, հոռետեսությունից է գալու, նրա կենսափորձի երես խորությունից: Նա արդեն վաղուց դադարել է

Զահա Հադիդը և ապագայի ճարտարապետությունը

Զահա Հադիդ: Հանճարեղ ճարտարապետ, առաջին կինը, որը ստացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակը։ Ճարտարապետական աշխարհում այն համարժեք է Նոբելյան մրցանակին: Զահան այն ստացել է Սանկտ Պետերբուրգում։ The Guardian—ի հեղինակները նրան անվանել են «Կորի թագուհի», որն ազատել է ճարտարապետական երկրաչափությունն ու նրան նոր արտահայտչություն հաղորդել։

Յոթ ձայնանիշ՝ լռության մեջ

Նրա նվագի մեջ էստրադային շոուից՝ դասական սմոքինգ, վստահություն, տակտ, ոչինչ չկա: Դաշնամուրի կափարիչին՝ ահա մի սպիտակ թաշկինակ: Դաշնակահարը հենց այն է՝ սրբում է ճակատը: Ոգեշունչ գործ է, ոչ դյուրին… Համերգն անսովոր է, առանց վարողի: Դա բնական է: Իմպրովիզատորի համար երաժշտական թեման սոսկ առիթ