Մեծատա՞ռ, թե՞ փոքրատառ

Տարբեր հրապարակումներում հաճախ կարելի է նկատել բառերի մեծատառ և փոքրատառ գրության շփոթ։ Այս բաժնում՝ տեղեկապատկերների միջոցով բացատրվում են բառեր, որոնք մեկ իմաստով գործածվելիս գրվում են մեծատառ, մյուսով՝ փոքրատառ, պատկերների միջոցով ներկայացվում է, թե բաղադրյալ հատուկ անունների ո՛ր բաղադրիչներն են գրվում մեծատառ, որոնք՝ փոքրատառ։  ՀՀ

Մարինե Թաթոյան. Կարմիր-դեղին-կանաչ

Եվ որքան էլ անկարելի լինի մեկնել բանաատեղծությունը` մենք փորձում ենք անցնել բառի և ժամանակի միջով և յուրովի մեկնաբանել այն։ Արարատ Մկրտումյանի պոեզիան լեցուն է անանձնական սիրով` դեպի մարդը և բնությունը, ինքնատիպ է, բովանդակալից, հապշտապ գրված, բայցև մեկնելի` յուրովի և ուրույն … Գեղեցիկ է

Հուշահամալիրը … գայթակղության առարկա

Նյութի սկզբնաղբյուրը՝ «Ճարտարապետություն, շինարարություն» ամսագիր Ի սկզբանե հեղինակները խորապես մտածված հորինվածք և խորհուրդ են դրել Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրի հիմքում՝ այն զերծ պահելով ամեն տեսակ ավելորդություններից: Կառույց, որ ժամանակների հոլովույթում ներկայանում է իր կատարելության մեջ անաղարտ մնալու թելադրանքով և պահանջով: Ականջալո՛ւր լինենք և անսա՛նք այդ

Նահա՞նջ, թե՞ ինքնության որոնումներ

Գերմանաբնակ հայ ռեժիսոր, Քիլ քաղաքի Մութեզիուսի անվան գեղեցիկ արվեստների և դիզայնի ակադեմիայի շրջանավարտ Արթուրո Սայանի «Նահանջը առանց երգի» էսսե-վավերագրական ֆիլմը վերջերս ստացել է Գերմանիայի հյուսիսային «Ոչ արծաթե ծովատառեխ» (Der nichtsilberne Hering) ֆիլմ-մրցանակը։ Հունիսին ֆիլմը ներկայացվել էր նաև Երևանի «Մէկ կադր» կարճ ֆիլմերի 20-րդ

Նորայր Ադալյան, Անվերնագիր պատմություն

Ի տարբերություն շատերի՝  ես չեմ հիշում ինչպես ծնվեցի և դարձա այս աշխարհի բնակիչ։ Մոռացությամբ՝ ես քչերից մեկն  եմ։ Մինչև իսկ մտածում եմ՝ միակը։ Մարդկությունն՝ այնտեղ, ես՝ այս կողմում, ես՝ ինձ հետ։ Իմ մայրը Լաուր Բեժանյանն է, շատ հմայիչ մի կին, բայց ոչ՝ հունաց

Փողոցում գիրք կարդացող տղան

Երբ տղան դուրս է եկել տնից՝ արևոտ առավոտ է եղել․ տաք ու առանց քամի, գարուն է բացվել, օդում հույս ու թրթիռ է բուրել, կանաչը փողոցների գորշության վահանն է դարձել, փողոցային շները հերթական հոգեմաշ գիշերն են լուսացրել և հպարտ քայլվածքով աղբաման են փնտրել։ Շտապելով

«Կայարան» անունով թատրոնը

«Տոնածառ», «Թռի-վռի մի ճպուռ», «Չարաճճի խոզուկների նոր արկածները»,  «Սեեեր ֆրանսիական ձևով»․․․ Նորաստեղծ «Թատրոն Կայարանը» իր դեռևս փոքր խաղացանկով հասցրել է գրավել հանդիսատեսին, հանդես գալ հյուրախաղով։ «Կայարանի» առաջին կանգառը Արարատի մարզն էր։ Արձագանքը՝ ոգևորիչ։  «Թատրոնի էջում  արարատցիները հիացական մեկնաբանություններ են թողել, խնդրել՝ կրկնել  ներկայացումը։

«ՀԱՅԱ»-ն՝ երևանյան գիշերներում

«Երևանյան հեռանկարներ» 23-րդ միջազգային երաժշտական փառատոնը երկար կմնա հայ և Երևանում հյուրընկալված օտարազգի երաժշտասերների հիշողություններում: Երևանյան գիշերներում թևածող համաշխարհային մեծության երաժիշտների հիթերը առանձնակի խորհուրդ են ստանում համերգային յուրօրինակ հարթակ դարձած Հրազդան մարզադաշտի նորացված համապատկերում: Երբ միջազգային նշանակության աստղերի համերգաշարի մեկնարկից առաջ «Երևանյան հեռանկարներ»