Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում պրեմիերա է սպասվում։ Բեմադրվում է ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, դրամատուրգ, երգիծաբան Սամվել Խալաթյանի «Արտավազք 5 աստղանի» պիեսը։ Բեմադրիչը Արեն Օսիպյանն է։ Առաջնախաղը՝ փետրվարի 17-ին, ժամը՝ 18։00-ին։Ardi.am-ի զրուցակիցը Սամվել Խալաթյանն է։ — Պարոն Խալաթյան, հանդիսատեսին գրավում են
Ստորև ներկայացվող հոդվածը՝ նվիրված Դերենիկ Դեմիրճյանի «Գիրք ծաղկանց» վիպակին, բանաստեղծ, թարգմանիչ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, նարեկացիագետ Հրաչյա Թամրազյանի առաջին գիտական հրապարակումներից է: Այն գրվել և լույս է տեսել 1977 թ.-ին, երբ հեղինակը երիտասարդ գիտաշխատող էր Մաշտոցի անվան Մատենադարանում: Առաջին հրատարակությունից հետո տեքստը չի վերատպվել:
Վա՜յ ազգիս, որ թփրտում էԹակարդը ընկած թռչունի նման… Ար. Յ. Երեւան, 1980, Լենինի №2 հանրակացարան: Յանկարծ, բռունցքի ուժեղ հարուածներով դուռը զարնուեցաւ: Ջղագրգիռ զգուշութեամբ բացի… «Նինճայ»ի նման գլուխը փաթթած ու երկար վերարկու մը հագած մէկը, շփոթահար… փոթորիկի նման ներս խուժեց: Հազիւ ճանչցայ, Յունանեանն էր…
«Կինոն այն ոլորտն է, որին պետք է ամբողջությամբ տրվես»,- ռեժիսոր Մարիա Սահակյանի խոսքերն են։ Չնայած իր կարճատև կյանքին՝ այս նրբազգաց և ուժեղ կինն աշխարհին թողել է հինգ ֆիլմ և․․․ նույնքան երեխա։ Նրանք, ովքեր փոքր-ինչ ճանաչել են Մարիա Սահակյանին, կպնդեն, որ կյանքը եռում էր
— Անոն մարդաթող ա եղել: — Անո՞ն: — Անո՜ն մարդաթող ա եղել: — Մարդաթող Անո՞ն: Սկզբում քչփչոցը սկսվեց շքամուտքում, հետո վերելակով բարձրացավ ութերորդ հարկ: Բերանից բերան, դռնից դուռ, պատշգամբից պատշգամբ Անոն մարդաթող եղավ, շներն էլ հաչացին կատուների վրա, կատուները մուկ չբռնեցին. շատ աղքատ
Եվ հետո նորից ձմեռ եկավ։ Այս անգամ ցուրտը սաստիկ էր, տեղումներն էլ՝ սովորականից շատ. ասում էին՝ ինչ-որ ցիկլոն, ճեղքել անցնելով երկար տարածություններ, հոսելով հարթավայրերով, լեռներ մագլցելով, հասել էր քաղաքի բաց կապույտ երկնքի սահմաններին և ամպերից գործված իր ծանր ու մուգ ծածկոցի տակ առել
Կազիմիր Մալևիչի «Սև քառակուսին» (1915 թ․) արվեստի ամենահայտնի, ամենաքննարկվող գործերից է։ Քիչ չեն նաև քննադատությունները։ Փորձեմ մատչելի բացատրել։ Ուշադիր նայեք նկարին։ Այն նույնը կլինե՞ր, եթե հետնամասում` ֆոնին, սևի փոխարեն այլ գույն լիներ։ Ո՛չ, իհարկե։ Նկարը կիսատ ու լղոզված կթվար։ Ավելի ճիշտ՝ պատկերը հստակ չէր լինի։
Ինքնախոսություն Մեր խղճի հետ Ի՞նչ ենք պահումՀոգու կորած դարակներում,Եվ հայրենիքը բա՞ռ է լոկ,Թե սիրելու հող ու տանիք,Անհարմար է հարմար ապրել, Երբ կիսում են ինքնությունդ։Թշնամին է նորից սողում,Իսկ ես միայն երգ եմ գրում,Թշնամին է հողը փորում, Եվ հողի մեջ մենք ենք դարձյալ…Չի՞ լինելու մի բարի ելք,Չի՞ լինելու
