Ծաղկաձորի Խաչատուր Կեչառեցի փողոցի վրա է գտնվում Կեչառիս վանական համալիրը, որը զբոսաշրջային ակտիվ քաղաքի ամենահանրահայտ վայրն է՝ թե՛ հավատացյալ ժողովրդի, թե՛ պարզ հերաքրքրասերների համար: Խաչատուր Կեչառեցին Կեչառիսի ամենանշանավոր վանահայրերից է եղել։ Կեչառիսի՝ տասից ավելի Ավետարաններ պահպանվել են մինչև մեր օրերը, այստեղ ծաղկվել, գրվել
Գաբրիել Սուդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը հայտարարել էր ընդունելություն թատրոնի ստուդիայի համար: Դեռ 1966 թվականից Վարդան Աճեմյանը նպատակահարմար և անհրաժեշտ է համարել, որ Սունդուկյան թատրոնն ունենա իր ստուդիան: Այդ ստուդիայի առաջին սաներն այսօր ոչ միայն Սունդուկյան թատրոնի, այլև հանրապետության թատերական կյանքի լավագույն դեմքերից
ՀՀ ժողովրդական արտիստ, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի Օպերային ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավար Հասմիկ Պապյանը հերթական մշակութային սխրանքն է գործել իր ղեկավարած ստուդիայի փոքրիկ, հանրությանը ոչ այնքան հայտնի բեմում՝ հանդես գալով աշխարհահռչակ երգչուհի Մարիա Կալասի կերպարի մարմնավորմամբ «Վարպետության դաս» պիեսում՝ ըստ Թերենս Մըքնելիի՝ 1995
Տարին հոբելյանական է Աղասի Այվազյանի համար։ Լրացել է նրա ծննդյան 100-ամյակը։ Աղասի Այվազյան երևույթը քննության առարկա է ոչ միայն գրականագետների, այլև կինոգետների, թատերագետների, կերպարվեստագետների, նաև՝ հայագետների համար։ Նրա ողջ ստեղծագործությունը, հատկապես «Հայ հայը» էսսեն հայի տեսակի բացառիկորեն ճշգրիտ բնութագրերից է։ Նրա տեսադաշտում «նախեղակ»
Նորայր Ադալյանի «Շրջանակից դուրս» ժողովածուն (Երևան, «Վան Արյան» հրատ․, 2024) բազմաժանր գործերի ընտրանի է՝ պատմվածք, թատերգություն, հրապարակագրություն․ այն ամենը, ինչ նա թղթին է հանձնել 2020-2023՝ մեր ազգի համար բախտորոշ թվականների ընթացքում։ Թեև ժանրերի բազմազանությունը ենթադրում է որոշակի սահմանգծերի առկայություն այս երկերում, սակայն գրողի,
*** *** *** *** *** *** *** *** Կարինե Ռաֆայելյան
*** *** *** *** *** *** *** ***
Այս հրապարակումով ներկայացնում ենք Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի (ԳԱԹ)Թատերական ֆոնդերում պահպանվող բացառիկ մի ազդագիր, որն ունի հետաքրքիր նախապատմություն։ Հայ թատրոնի երախտավոր, դերասան, բեմադրիչ Արամ Վրույրը (Արամ Մինասի Վրույր (Մաքաշչյան), 1863-1924 թթ․) կարևոր դերակատարություն է ունեցել Գաբրիել Սունդուկյանի «Պեպո» թատերգության հանրահռչակման
