Գեան (հին հունարեն՝ Γαία, նշ. է երկիր), համարվում էր մարդկանց նախամայրը և հողի գրկում թաղված մեռյալների մեծ օթևանը։ Գեայի պաշտամունքը մեծ դեր է խաղացել նախնիներին մեծարելիս։ Երդման ժամանակ նրա անունը ամենասրբազանն էր։ Իբրև բերք պարգևող (Գեա Կարպոֆորոս–բերքատու), Հունաստանում ամենուրեք մեծարում էին նրան։ Ըստ ավանդության՝
«Քանզի ՆԱ եկավ պատյանով մարդկային․․․ Եվ ուժներդ զորեց, չէ՞, շուն-շանորդիներ․․․ Այդ պատճառով էլ ՆԱ երբեք լրիվ ձեզ չի հայտնվի։ ՆԱ կարող է մի գեղեցիկ զատիկի պես բացեիբաց հայտնվել ձեզ, բայց դուք այդ զատիկը կճզմե՜ք մի փայտոջիլի հանգույն, եթե մինչ այդ խույս չտա և
Ահա քեզ կրող երկու միաբանԱնանջատելի ոտներիդ վրաՀրեշտակաձև դու կառուցվեցիր,Որ միշտ կրկնաբարձ, վերասլացիկ քո բազուկներով,Ասես թևավոր, թռիչքով միայնԵրկիրն հայրենի դիտես բարձունքից.Ո՜վ հիմար, հապա ինչո՞ւ կամովին գետնին կորացարՈւ միշտ երկրային հոգսերով տարված՝Անապատական վայրի ցիռերի կարգը դասվեցիր։ Գրիգոր Նարեկացի Երբ ասվում է, թե մարդն ստեղծվեց Աստծո
Սկիզբը՝ այստեղ 7․ Փարաջանովի մասին Անցյալ դարի 78 կամ 79 թվականն էր։ Իմ ծննդավայր Արդվի գյուղում Փարաջանովն իր «Նռան գույնի» մի քանի տեսարաններն էր նկարահանում։ Իրարանցում էր, համագյուղացիներով բան ու գործ թողած, հավաքված նայում էինք։ Դպրոցական էի՝ ութերորդ դասարան։ Ֆիլմի տնտեսական հարցերով պաշտոնյան՝
Սկիզբը՝ այստեղ 5. ՀՐԱՆՏ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ Ինչպե՞ս եմ ծանոթացել նրա հետ։ «Նոր Դար» ամսագրում երեք-չորս կարճ պատմվածք էի տպագրել։ Հավանության խոսքեր շատ լսեցի, ասում էին, թե արձակիս փորձերն իմ բանաստեղծություններից ավելի լավն են։ Չգիտեմ։ Գրողների միությունում Ֆելիքս Մելոյանի հետ մոտենում էին վերջինիս սենյակին, պիտի
1. ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ Իր կարճատև կյանքի երևի մեծ մասը… Տերյանը քաղցած է անցկացրել- կարդում ես իր նամակները՝ մեծ մասում խոսում է կարիքից և իր գրքերի դժվարին վաճառքից՝ Ցոլակ Խանզադյանի՝ «Ցոլ-ցելլերի» և Պաոլո Մակինցյանի հետ (իբր թե ընկեր այն «պողոսանմանակի», որ ատրճանակ
Բանականության լեզուն, «գլխավոր գործիքը» մաթեմատիկան է՝ նյութական աշխարհի քանակական օրենքների «հավաքածուն», որ ֆիզիկայի հետ միանալով, արդեն նյութական տիեզերքի «առավել շոշափելի» մի պատկեր է տալիս։ Մետաֆիզիկան «անդրֆիզիկական», ոչ նյութական, գուցե ոգեղեն, պլատոնյան տեսակետից մի ԳԵՐԱՇԽԱՐՀԻ որակական օրենքների «հավաքածուն» է արդեն, որի «մաթեմատիկան»,
Ադամն ու Եվան դրախտում անմեղ երեխաների պես էին, անսեռ հրեշտակների պես, մինչև որ չարքը նրանց ցույց տվեց ԳԻՏԵԼԻՔԻ ԾԱՌՆ ու հյուրասիրեց պտուղը նրա։ Նրանք չգիտեին իրենց․․․ սեռականությունն՝ իր «ատրիբուտներով» և իմանալուց հետո այդ «ատրիբուտները» ծածկեցին թզան տերևով — դա արդեն․․․
