Մի՞թե մեր գիտակցության օրգանն ՝ ուղեղը, ԿՈՍՄՈՍ չէ՝ յուրօրինակ գալակտիկաների շղթաներով, անհամար-անհամրելի նեյրոնների կանոնավոր կամ անկանոն միահյուսված «լեռնաշղթաներով», «լեռներով», որոնց գագաթներին, ԱՆԻՄԱՆԱԼԻԻ ծփացող մշուշների մեջ ծաղկում են մեր գիտակցության լուսաստղերը, փայլատակում մեր մտքերի ասուպները․․․ Մեր գիտակցությունն ունի իր ստորին և վերին սահմանները։
Թեպետ արդեն վաղուց՝ նախորդ դարի 60-ականներից է սկսվել ժեստերի լեզուների ուսումնասիրման ու ճանաչման գործընթացը[1], քիչ չեն մարդիկ, որոնց այն շարունակում է թվալ «մարմնի լեզու» կամ «թերի խոսք»։ Այս աշխատանքը կազմված է ժեստերի լեզուների առանձնահատկությունները բնութագրող ներածությունից և հոլանդերեն «Ժեստերի աշխարհին պատկանելը»[2] գրքի նամակներից
Ենթադրենք, Աքիլլեսը վազում է տասն անգամ ավելի արագ, քան կրիան, և գտնվում է կրիայի հետևում հազար քայլ հեռավորության վրա։ Այն ժամանակահատվածում, երբ Աքիլլեսը վազում է այս տարածությունը, կրիան հարյուր քայլ է սողում նույն
Սկզբնաղբյուրը՝ «Ճարտարապետություն, շինարարություն» ամսագիր *** Հարցազրույց Հայաստանի վաստակավոր ճարտարապետ Ասլան Մխիթարյանի հետ -Վերջին շրջանում բուռն քննարկումներ են գնում կասկադի ավարտմանն ուղղված գործընթացների շուրջ: Նախ՝ այն մասին, թե անավարտ մնացած հատվածն ի՛նչ էր իրենից ներկայացնելու՝ ըստ հեղինակային բնօրինակ նախագծի, որը կազմվել է Ջիմ Թորոսյանի,
Խոսքային վթարները լեզվական սխալների տեսակ են, որոնք հոգեբանական, ենթագիտակցական պատճառ ունեն։ Ահա այդպիսի մի քանի սխալ. Ժողովուրդը եկան։ Նրանց մի մասը գրում էին։ Ապացուցել դրա մասին։ Այսպես՝ առաջին նախադասության մեջ ժողովուրդ բառի՝ հավաքական գոյական լինելու հանգամանքը հանգեցրել է ստորոգյալի հոգնակի թվին, մինչդեռ քերականորեն
Էության// Եւ անկման միջեւ// Ստվերն է ընկնում Թ․ Ս․ Էլիոթ, «Սնամեջ մարդիկ» Պոեզիան այն է, ինչ կորչում է թարգմանելիս։ Ռոբերտ Ֆրոստի բանավոր
Մարտի 20-ին Գենտում տեղի ունեցավ ճապոնացի ռեժիսոր Շիգերու Յոշիդայի «Ինդիգոյի երանգները» ֆիլմի պրեմիերան։ Ֆիլմը մարդկանց մասին է, որոնք զբաղվում են բույսերից կտորեղենի կապույտ ներկի արտադրությամբ։ Ավանդույթն ունի հազարամյա պատմություն, և վարպետները աշխատանքի զգալի մասը հիմա էլ անում են ձեռքով։ Ներկի հոտից, համից
Ամենաանլուծելի հանելուկը «Ես»-ն է։ Ի՞նչ է այն։ Այսպիսի անալոգիաներ — մարդկային ուղեղի նմանությամբ, նեյրոնների կծիկների ու շղթաների գործողությունները վերլուծելով ու պատճենահանելով, հիմա զբաղված են արհեստական բանականություն զարգացնելով , բայց ընդհակառակն՝ հենց ուղեղի գործողությունները կարող են ինչ-որ չափով ճանաչվել համակարգիչի պրոցեսորի «վարքով»։
