Վերջին դժբախտություններից հետո Զարինեի մտքի պատկերաշարում իր ու իր ամուսին Փոքր Արջի մարտական ընկերներից, ազգականներից ով ասես չի հայտնվել: Հենց այս շարքում էլ հաճախակի հայտնվում է Մեծ Արջը: Կարծես ուզում է մխիթարանքի խոսք ասել Զարինեին. թեև կարող էր նեղված լինել մինչև այս պահը,
Սկիզբը՝ այստեղ Բանտված իմ նոր կացարանում, առանց ձեռքերի ու ոտքերի, նախասաղմնային վիճակում՝ փորձում էի հասկանալ, թե ինչ կատարվեց: Փորձում էի որևէ կերպ սահմանել վիճակս, բոլորովին անհասկանալի դարձած աշխարհի համար բացատրություն գտնել, իմաստավորել այն, ինչը «կյանք» անվան տակ չէր տեղավորվում: Ես չէի կարող լինել
Ժուկով-ժամանակով ձորերի երկիր Հայաստանում կար Մթնաձոր, Ահնիձոր և Էշաձոր։ Վերջինս մեծ համբավ ուներ՝ շնորհիվ իր էշերի, որոնք այլտեղ ապրող ցեղակիցներից տարբերվում էին երգասան զռոցով։ Դա կարծես խոսք լիներ, սեր էր արտահայտում, քեզ քույր ու եղբայր, այնքան մտերիմ, կարծես նա էր քեզ աշխարհ բերել
Այս հեղինակին ծանոթ ընթերցողը բացում է նրա հերթական գիրքը՝ որոշակի կանխատրամադրությամբ: Անծանոթը բացում ու հանկարծակիի է գալիս: Բայց սա չի նշանակում, թե ծանոթ ընթերցողին շրջանցելու են անակնկալներն ու բացահայտումները, եթե խոսքը գրող Արամ Պաչյանի մասին է: Այս անդրադարձում ես նրա «Օվկիանոս» ժողովածուի խորություններն
Ընթերցողի սեղանին է Դավիթ Սամվելյանի «Չորրորդ փողոց» գիրքը։ Այն արդեն առկա է երևանյան գրախանութներում, Գրքի երևանյան փառատոնի օրերին ներկայացվել է «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչության տաղավարում։ «Չորրորդ փողոցը» արձակագրի 8-րդ գիրքն է։ — Դավիթ, ի՞նչ սկզբունքով է կազմվել ժողովածուն։ — «Չորրորդ փողոցը» ընտրանի է։ Ընդգրկված են 14
(1899-1981, Իսպանիա)Իսպաներենից թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Ծննդով գալիսիացի Ռաֆայել Դիեստեն գրել է գալիսերեն և իսպաներեն: Բազմաթիվ պատմվածքների և պիեսների հեղինակ է: Եղել է «27-ի սերունդ» կոչված գրողներից մեկը, որոնք արդիականացրել են գալիսիական գրականությունը՝ հեռանալով գյուղական թեմաներից: 1932-ին Մադրիդ տեղափոխվելով՝ ստեղծել է խամաճիկների թատրոն: 1936-ին
Գիշերը երջանիկ լինելու համար շատ բան պետք չէ։ Ես ու ես փակվել ենք սենյակում։ Զգում եմ, որ արթուն եմ։ Մութը հավատում է ինձ։ Ես էլ նրան։ Ու մատներս խոսում են մթի մեջ։ Բանտարկված եմ, բայց կողքիս մեկը կա։ Ախր էս մութն աշխարհը ոտքի
Սկիզբը՝ այստեղ Տեր Աստված… ճակատագրի դևը դաժան ընտրություն կատարեց: Դեռ կես ժամ էլ չէր անցել, տխմար որոշումս կասկածի ենթարկելու ժամանակ էլ չէի ունեցել, երբ հյուր եկավ նա, որը դեռևս երկու տարի առաջ ինձ տղամարդ էր դարձրել… միաժամանակ՝ նաև երկու ընկերներիս: Երիցս անիծվեն այն
