Սկիզբը՝ այստեղ Մաս երրորդ Սերապիս[i] Տասներկուերորդ գլուխ Տիեզերաժողովի ավարտից հետո մենակ մնալով՝ Մեղոս Վեցերորդը դուրս եկավ աստրալ հանդիպումների աշխատասենյակից ու երկու ոտքի վրա քայլող մողեսին բնորոշ դանդաղկոտությամբ մոտեցավ հագուստների պահարան-դահլիճին։ Դուռը բացելուց առաջ մի քանի վայրկյան հապաղեց հայելու դիմաց. ակնհայտորեն գոհ էր
Դեռևս այն ժամանակից, երբ բոլորովին անսպասելի գլխին դատարկ տակառ ընկավ, Սիմոն Պարսամյանը խիստ կակազում էր: Առավելապես սկսում էր կակազել հուզվելիս: Դա, իհարկե, չէր խանգարում նրան երգել: Երգելիս նա չէր կակազում: Լռելիս՝ նույնպես: Միայն թե լուռ և հուզված ժամանակ նրա ձախ աչքի կոպն էր
«Էվելին»-ը Ջեյմս Ջոյսի «Դուբլինցիները» (1914) պատմվածքների ժողովածուից է։ Գործողությունների վայրը Դուբլինն է՝ որպես «կաթվածի կենտրոն»: Ջոյսը ներկայացնում է քաղաքը, միջին խավի մարդկանց, անտարբերության մթնոլորտը, և դա անում է չորս հայեցակետով՝ մանկություն, պատանեկություն, հասունություն և հասարակական կյանք: Նրա հերոսները չեն կարողանում դուրս գալ փակուղուց, փոխել
Սկիզբը՝ այստեղ Տասներորդ գլուխ Արտաշեսը վերջապես մենակ մնաց։ Նախորդ երկու օրերի մղձավանջից ազատվելու հույսով՝ թրջված շան պես թափ տվեց գլուխն ու հիշեց, որ վաղուց չի մոտեցել համակարգչին՝ ոչ մեկին նամակ չի գրել, իր էլ. փոստը չի ստուգել, ոչ մի նորություն չի իմացել,
Հուշեր՝ նվիրված ընկերոջս` Արամայիս Սահակյանին Հերթական անգամ հյուր էի Գլխավոր Ոզնուն։ Նկատեցի, որ մի տեսակ ցրված է․ ինքն իր հետ դժգոհ քրթմնջում էր ու ինչ-որ բան փնտրում ծոցատետրում։ Պարզվեց՝ հանդիպման ժամ է նշանակել վարսավիրի հետ, բայց նշումը կորել է, չի գտնում․․․ -Դե լավ,
Սկիզբը՝ այստեղ Մաս երկրորդ Նեոանտրոպուս Աստրալիկուս Գլուխ յոթերորոդ Հակոբիկի ճամփորդության ողջ ընթացքում գրհրեշտակները, որոնց մարդիկ գրադարանային հրեշտակ են անվանում միայն այն պատճառով, որ էակների այդ դասի մասին համարյա ոչինչ չգիտեն (թերևս, միայն «արտառոցներն»[i] են քիչ թե շատ ուսումնասիրված), ամբողջովին կլանված էին
Սկիզբը՝ այստեղ Գլուխ հինգերորդ Միայն ամենավերջում, երբ պատերից բացի, մնացածը վերածվել էր մոխրի, ծխից առանձնացան ու տարածքը լքեցին երկու գրադարանային հրեշտակ[i]: Նրանք, որ, երբ ինչ-որ գրքի կարիք ունեք ու ո՛չ անունը գիտեք, ո՛չ էլ հեղինակին, ձեր ձեռքը տանում-դնում են անհրաժեշտի վրա։ Հեռու չգնացին։
— Նո՛ն, ո՞ւր ես կորել։ Շեֆն առավոտից քեզ ա փնտրում։ Ֆիրմայում աշխատելու երկու տարվա մեջ առաջին անգամն էր, որ Նոնան ուշացել էր։ Նախորդ օրը Պիկասոյին կենդանաբույժի մոտ էր տարել, ախտորոշել էին կաթնագեղձերի քաղցկեղ։ «Աշխույժ ձագ է, կապաքինվի»,- հուսադրել էր բժիշկը։ Մենակ տուն եկավ,
