Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Մի անգամ առավոտյան, որ քիչ բանով էր տարբերվում մյուսներից, այն ժամին, երբ ամենը առօրեական էր, երբ ժխորը՝ նման անձրևաղմուկի, լցնում էր Կենտրոնական բանկի միջանցքներն ու աշխատասենյակները, Պաբլոյի վրա իջանեց Աստծո երանությունը։ Ավագ գանձապահը կիսատ թողեց բարդ հաշվարկները և իր մտորումները
Ի սկզբանե մեզ հետ էին Աստված, երանությունը, հավատը և կատարելության ծարավը, և մեզ հետ էին անսահման և անտեսանելի բաների առկայությունը, օվկիանոսը, անտեսանելի ծովերի կորնթարդությունը, երազամրրիկների հուզումը, քարերի կարկուտը, անձրևն ու քամին և մանրակարկուտն ու ձյունը, և հոգու անդնդախոր գետերի ոռնոցը, բանականության ձորերը, բարձրաբերձ
Սկիզբը՝ այստեղ Fine Frühstück կամ Ամանորը Էլբայի ափին (մաս III) Մտա Բեռլին։ Պապս չհասցրեց մտնել, ես մտա… Առավոտյան ժամը վեցին, ամբողջ գիշեր գնացքում ճանապարհորդ կամ գաղթական պարսիկ երեխաների ձայների պատճառով անքուն` մտա Բեռլին ու գնացի ուղիղ… Գրողը տանի, մեկուկես եվրո. «Մեղեդի» սրճարանի տատի
Աշնանը մի անգամ զեղչերի օրերին «Դարան» գրախանութում էի որպես խորհրդատու: Մի աղջիկ եկավ գրախանութ: Պարզ երևում էր, որ որոշակի գիրք գնելու մտադրությամբ չէր եկել, այլ տեղում ուսումնասիրելու, ընտրելու: Վաղուց էի նկատել բարալիկ աղջկան, որովհետև սիրուն էր, նուրբ, լուսավոր, մի տեսակ եթերային ու շատ
Փաստագրական վիպակ է Պերճուհի Ավետյանի «Արմատները» (Երևան, ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ, 2024)։ Այն ոչ միայն իրական դեպքերի գրավոր արձանագրություն է, այլև արխիվային լուսանկարների, փաստաթղթերի հարուստ շտեմարան, որոնք այս երկը դարձնում են հավաստի ժամանակագրություն։ Ավետյանների ընտանեկան լուսանկարը, Աթենք, 1924 թ․ Հորական Ավետյան և մորական Գաբուճյան-Հոփալյան գերդաստանների պատվարժան
Ք․ա․5-4-րդ դդ․ հույն դասական պատմիչ Քսենոփոն Աթենացու «Կյուրոպեդիա» երկը լույս է ընծայել «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը։ Աշխատության հիմնական բովանդակությունը պարսից միապետության հիմնադիր Կյուրոս Մեծի կյանքն ու գործունեությունն է (Ք․ ա․ 600-530 թթ․): «Կյուրոպեդիան» հին հունարենից թարգմանել է Սիմոն Կրկյաշարյանը։ Գրքի նոր հրատարակությունը նվիրված է
Մեջբերումներ Էռնեստ Հեմինգուեյի «Ծերունին ու ծովը» վիպակից ****«Թեկուզ և անարդար բան է դա,- ավելացրեց նա մտովի։- Բայց ես ցույց կտամ նրան, թե ինչի է ընդունակ մարդը և ինչի կարող է դիմանալ»։ **** Բայց մարդ նրա համար չէ ստեղծված, որ պարտություններ կրի։**** Մարդուն կարելի
Ստալինի պատվին անվանակոչված Սին քաղաքիկի (նախկինում՝ քարհանքի ու քարամշակման արտադրամասի համար կառուցված բանավան) քաղաքագլխի ընտրությունները լարված չէին, ավելի ստույգ՝ ձևական էին, բոլորին ամեն ինչ հայտնի էր նախօրոք, ու բողոքարկողներ չէին կարող լինել: Միակ թեկնածուն ոչինչ չէր խոստանում, քանի որ միևնույն է՝ չէին հավատա,
