Թարգմանելիություն և բանաստեղծություն
Էության// Եւ անկման միջեւ// Ստվերն է ընկնում Թ․ Ս․ Էլիոթ, «Սնամեջ մարդիկ» Պոեզիան այն է, ինչ կորչում է թարգմանելիս։ Ռոբերտ Ֆրոստի բանավոր
Էության// Եւ անկման միջեւ// Ստվերն է ընկնում Թ․ Ս․ Էլիոթ, «Սնամեջ մարդիկ» Պոեզիան այն է, ինչ կորչում է թարգմանելիս։ Ռոբերտ Ֆրոստի բանավոր
Ի սկզբանե մեզ հետ էին Աստված, երանությունը, հավատը և կատարելության ծարավը, և մեզ հետ էին անսահման և անտեսանելի բաների առկայությունը, օվկիանոսը, անտեսանելի ծովերի կորնթարդությունը, երազամրրիկների հուզումը, քարերի կարկուտը, անձրևն ու քամին և մանրակարկուտն ու ձյունը, և հոգու անդնդախոր գետերի ոռնոցը, բանականության ձորերը, բարձրաբերձ
Սկիզբը՝ այստեղ Fine Frühstück կամ Ամանորը Էլբայի ափին (մաս III) Մտա Բեռլին։ Պապս չհասցրեց մտնել, ես մտա… Առավոտյան ժամը վեցին, ամբողջ գիշեր գնացքում ճանապարհորդ կամ գաղթական պարսիկ երեխաների ձայների պատճառով անքուն` մտա Բեռլին ու գնացի ուղիղ… Գրողը տանի, մեկուկես եվրո. «Մեղեդի» սրճարանի տատի
Աշնանը մի անգամ զեղչերի օրերին «Դարան» գրախանութում էի որպես խորհրդատու: Մի աղջիկ եկավ գրախանութ: Պարզ երևում էր, որ որոշակի գիրք գնելու մտադրությամբ չէր եկել, այլ տեղում ուսումնասիրելու, ընտրելու: Վաղուց էի նկատել բարալիկ աղջկան, որովհետև սիրուն էր, նուրբ, լուսավոր, մի տեսակ եթերային ու շատ
Հայաստանում անցկացված «Մանուշյանական շաբաթից» հետո` մարտի 28-ին, Դեսին -Շարպիո քաղաքի «Տոբոգան» թատրոնում ներկայացվեց «Մանուշյան. այս հետկեսօրեին` ժամը 15.00-ին» պիեսը, որը պատմում է Միսաք Մանուշյանի և դիմադրության շարժման մարտիկների մասին՝ ֆրանսիացի երկու ոստիկանների կողմից Միսաք Մանուշյանի, Մարսել Ռայմանի, Ժոզեֆ Դավիդովիչի, Սպարտակո Ֆոնտանոյի և Օլգա
Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի «Արևի մարդիկ» ներկայացումն օրերս արժանացավ «Արտավազդ» մրցանակի, ինչը ոչ այնքան անսպասելի և իհարկե, հաճելի ձեռքբերում էր ստեղծագործական խմբի, մասնավորապես՝ բեմադրիչ Ռուզան Խաչատրյանի համար։ Ռուզան Խաչատրյան Բամադրության հեղինակն է արցախցի գրող Հերմինե Ավագյանը։ Հերմինե Ավագյան Ռուզան Խաչատրյանը նույնպես
Մարտի 20-ին Գենտում տեղի ունեցավ ճապոնացի ռեժիսոր Շիգերու Յոշիդայի «Ինդիգոյի երանգները» ֆիլմի պրեմիերան։ Ֆիլմը մարդկանց մասին է, որոնք զբաղվում են բույսերից կտորեղենի կապույտ ներկի արտադրությամբ։ Ավանդույթն ունի հազարամյա պատմություն, և վարպետները աշխատանքի զգալի մասը հիմա էլ անում են ձեռքով։ Ներկի հոտից, համից
Փաստագրական վիպակ է Պերճուհի Ավետյանի «Արմատները» (Երևան, ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ, 2024)։ Այն ոչ միայն իրական դեպքերի գրավոր արձանագրություն է, այլև արխիվային լուսանկարների, փաստաթղթերի հարուստ շտեմարան, որոնք այս երկը դարձնում են հավաստի ժամանակագրություն։ Ավետյանների ընտանեկան լուսանկարը, Աթենք, 1924 թ․ Հորական Ավետյան և մորական Գաբուճյան-Հոփալյան գերդաստանների պատվարժան