Քաղվածքներ` Ջոն Գոլսուորդիի «Ասք Ֆորսայթների մասին» գրքից Գեղեցկությունը չի կարող մխիթարել, եթե հոգին դուրս է մնում նրանից։*** Մարդու ուզածը ավելի կարևոր է, քան ուրիշների չուզածը:*** Մարդու ծխած սիգարից, մարդու սիրած երաժշտությունից` դուք կարող եք նրա հոգեկան կառուցվածքն իմանալ:*** Մենք չեն կարող կյանքը ենթարկել
1. Եթե ծնողներին լսեր՝ Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի կյանքը կարող էր այլ կերպ դասավորվել, և միգուցե լավ երաժիշտ դառնար։ Մանուկ հասակում նա երգում էր եկեղեցական երգչախմբում և այնքան շնորհալի էր, որ ընտանիքը պնդում էր ուսումը շարունակել այդ ուղղությամբ։ Պատանին սիրում էր երգել, բայց նկարչությունն ավելի
Բանականության լեզուն, «գլխավոր գործիքը» մաթեմատիկան է՝ նյութական աշխարհի քանակական օրենքների «հավաքածուն», որ ֆիզիկայի հետ միանալով, արդեն նյութական տիեզերքի «առավել շոշափելի» մի պատկեր է տալիս։ Մետաֆիզիկան «անդրֆիզիկական», ոչ նյութական, գուցե ոգեղեն, պլատոնյան տեսակետից մի ԳԵՐԱՇԽԱՐՀԻ որակական օրենքների «հավաքածուն» է արդեն, որի «մաթեմատիկան»,
Դորան ծնվեց վաղ առավոտյան: -Հրաշալի է շաբաթ օրով ծնվելը,- Դորայի փոքրիկ թրթուրային գլխում ծնված առաջին միտքը փախավ, անմիջապես հաջորդեց քաղցի զգացողությունը. -Ուտել եմ ուզում… Կանաչ տերևը, որի վրա աչքերը բացեց Դորան, հաջորդ վայրկյանին կռթկռթաց նրա ատամների տակ, Դորան ձգվեց երկայնքով մեկ, աչքերը ճպճպացրեց
(իր Ծննդեան 85-Ամեակի Առիթով) Սիրելի ընթերցող՝ Այնքան ալ դիւրին չէ յուշեր գրել գրողի մը մասին որ դիւրին կը գրէ, բայց «դժուար»եւ քիչ կ’արտայայտուի: Աւելին՝ այնքան ալ դիւրին չէ գրել ընկերոջ մը մասին, որուն հետ ոչ միայն ոչ մէկ տարակարծութիւն ունեցած ես, ըլլայ ազգային,
Ադամն ու Եվան դրախտում անմեղ երեխաների պես էին, անսեռ հրեշտակների պես, մինչև որ չարքը նրանց ցույց տվեց ԳԻՏԵԼԻՔԻ ԾԱՌՆ ու հյուրասիրեց պտուղը նրա։ Նրանք չգիտեին իրենց․․․ սեռականությունն՝ իր «ատրիբուտներով» և իմանալուց հետո այդ «ատրիբուտները» ծածկեցին թզան տերևով — դա արդեն․․․
«Նա» անձնական դերանունը (իր թեքված ձևերով) պատմողական տեքստերում ամենից շատ հանդիպող բառն է։ Պատճառը պարզ է․ խոսողը միշտ էլ խոսակցին պատմում է մի երրորդ անձի մասին, որին մատնանշելու կարիքն անընդհատ է լինում։ Որպես հետևանք՝ հաճախ ունենում ենք նա-երի կուտակում՝ չիմանալով ինչպես դրանից խուսափել։
2014 թվականի դեկտեմբերի 7-ին՝ ուղիղ մեկ տասնամյակ առաջ, մահկանացուներիս աշխարհը լքեց գրող, թարգմանիչ Սամվել Մկրտչյանը: Նրա կենսագրության կարևորագույն իրողություններից մեկը, եթե ոչ՝ կարևորագույնը Ջեյմս Ջոյսի «Ուլիսես» վեպի թարգմանությունն է: 2011 թ.՝ վեպի լույս ընծայումից կարճ ժամանակ անց, ես հանդիպել եմ Սամվել Մկրտչյանին և
