Տարօրինակ մարդիկ են այս մեծահասակները. հենց դանակը հասնում է ոսկորին, ու նեղն են ընկնում, հիշում են երեխաների մասին։ Լինի հիմա, թե ութ հարյուր տարի առաջ, լինի այստեղ, թե ութ հարյուր մղոն հեռվում, էլ ով, եթե ոչ երեխաները կարող են ճեղքել անելանելի թվացող փակուղին։
Մտածողներից մեկը՝ ափսոս, չեմ հիշում՝ ով, ասել է, թե մարդկության հնարած զբաղմունքների մեծ մասը՝ որսորդություն, համերգասրահներ, սպորտ, նույնիսկ պատերազմները, հորինված են մի նպատակով- որպեսզի մարդու մտքերը շեղեն մահվան գաղափարից։ Արդյո՞ք մի այդպիսի դեր ունի անմահության գաղափարը, հոգու՛ անմահության։ Մարդու անմահության հնարավորությունը համոզիչ
Մեծանուն հայ գեղանկարիչ Փանոս Թերլեմեզյանի (1865-1941 թթ.) կտավներից մեկն է սա: Առաջին հերթին այս գեղանկարչի մարդկային նկարագիրն է, որ պետք է յուրաքանչյուր հայի կողմից արժանանա ուշադրության և ընդօրինակման՝ թեկուզ հենց այն բանի համար, որ ծնված լինելով Վանում, ընդվզել է թուրքական իշխանությունների դեմ, և
Օսկան (Օսկար) Չիմչիդյանը ծնվել է 1867թ․, Սվազում (Սեբաստիա, Արևմտյան Հայաստան): Հաճախել է Սեբաստիայի Ղալամյան դպրոցը: Ուսումն ավարտելուց հետո սկսել է նկարել կրոնական թեմաներով` Սեբաստիայի և Շապին Գարահիսարի Հայ Առաքելական եկեղեցիների համար: Բացի կրոնական թեմաներով նկարներից, նաև ստեղծել է դեկորատիվ արվեստի գործեր, նկարել գորգանախշեր:
1. Պոլ Սեզանը ստեղծել է ոչ միայն մեր օրեր հասած մոտ ութ հարյուր կտավ, այլև շատ ավելին։ Պարզապես նա սեփական նկարները ոչնչացնելու սովորություն ուներ, եթե դրանք ինչ-ինչ պատճառներով նրան դուր չէին գալիս։ Նա պատռում էր, այրում և անգամ պատուհանից դուրս նետում։ Այդկերպ, ըստ որոշ
Գեղարվեստական լեզվում հաճախ ոճական ձևերը հակադրվում են քերականական օրինաչափություններին, և այդպիսի «մարտերում» միշտ «հաղթում» է ոճագիտությունը, քանի որ հնարամիտ ու անսովոր լուծումները խոսքին ստեղծագործական արժեք և գունեղություն են հաղորդում։ Դիտարկենք այդպիսի 7 դեպք։ 1․Երբեմն անձնանիշ գոյականները կարող են գործածվել իրի առումով՝ ունենալով ոչ
(1955, Իսպանիա)Թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Այն բոլոր հաճույքներից, որ կարող էր թույլ տալ իրեն, նրան ամենաշատը մեքենա նստելն ու ժամերով անհայտ ուղղությամբ վարելն էր բավականություն պատճառում՝ կողքից փախչող բնապատկերներին նայելով և իր սիրած երաժշտությունը լսելով: Երաժշտությունն ինքն էր ընտրում, բայց երբեմն էլ թույլ էր
Նոյեմբերի 16-ին Բոստոնում բեմ կբարձրանա ամերիկաբնակ երիտասարդ կոմպոզիտոր, Բոստոնի կոնսերվատորիայի սան Գրիգորի Բալասանյանի «Լուռ արցունքներ» խորագրով օպերան՝ նվիրված արցախյան 44-օրյա պատերազմին։ Անցած ուղու, երազանքների և առաջիկա անելիքների մասին խոսել ենք արվեստագետի հետ։ -Գրիգորի՛, 20 տարեկան եք և արդեն հեղինակել եք կոնցերտներ, բալետ, օպերա,
