Գեղեցիկ Մարգարյանի «Լուսնի լրումներ» ժողովածուն հեղինակի վեցերորդ գիրքն է, երրորդ՝ բանաստեղծական ժողովածուն: Գիրքը համակրելի է դառնում՝ այն դեռ չբացած. կազմին՝ Հակոբ Հակոբյանի «Անդորր» ստեղծագործությունն է: Սկսում ես թերթել ու դարձյալ գրականությունից շեղվում ես դեպի կերպարվեստի մուսան: Գրքի ձևավորումը շատ կարևոր գործոն է Գեղեցիկ
Սկիզբը՝ այստեղ Մաս 3 Իմ տունն Արցախն է, իմ ընտանիքը՝ էս տղերքը *** Ռեստորանի ոչ ընդարձակ սրահում արագ-արագ իր առջև դրված ափսեն էր դատարկում ուսագլխից մինչև արմունկը վիրակապված զինվորը, որ Ասկերանի զորամասի վարորդն էր: Մի շաբաթ պառկել էր հոսպիտալում, իսկ էդ օրն ինքնագլուխ
«Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը շուտով կներկայանա նոր գրքերով։ Հրատարակչության գլխավոր խմբագիր Դավիթ Սամվելյանը ardi.am-ին պատմել է սպասվող նորությունների մասին։ Մինչև փետրվարի 19-ը լույս են տեսնելու Ռեմարկի «Կյանքի կայծը» վեպը՝ Վանուհի Բաղմանյանի թարգմանությամբ, Թոմաս Վուլֆի «Հեռավորն ու մոտիկը» պատմվածքների ժողովածուն՝ Վարդան Ֆերեշեթյանի թարգմանությամբ, ինչպես նաև «Արկածային գրադարան»
Հաֆեզ, «Գազելներ, քառյակներ» Խոջա Շամսեդդին Մոհամմադ Շիրազին՝ առավել հայտնի Հաֆեզ մականունով, պարսկական քնարերգության մեծագույն վարպետներից է։ XIV դարի պոետի ստեղծագործությունը զգալի ազդեցություն է թողել ողջ պարսկական մշակույթի վրա և շարունակում է մնալ ամենասիրվածներից և ընթերցվողներից ցայսօր։ Սույն ժողովածուն ներառում է բանաստեղծի 292 գազել
Կապույտ երկինքն օրերով չէր երևում։ Նոյեմբերի ամեն մի նոր օրը մոխրագույնի մի նոր երանգ էր, մի նոր մթություն ու ծանր մթնոլորտ։ Եթե բախտներս բերում էր, էդպես էլ մնում էր։ Բայց հաճախ անձրև էր գալիս, անդադար, անձայն, մանր անձրև, ու անպայման օրը մի քանի
Երեկո է։ Արևը վերջին անգամ ծիկ է անում գյուղի տների կղմինդրապատ տանիքներին ու բոսորագույն շողով անհետանում գոյացող ամպերի հետևում։ Մութ և սառնություն․ անբաժան զույգը բոլոր զույգերի, որ գոյություն ունեն աշխարհում, դանդաղ քայլեր արձակելով՝ իջնում է ներքև, հասնում հողին ու գրկում նրան, ինչպես
«Փաթթոցով աղջիկը» Միջնադարյան Եվրոպական գեղանկարչության մեջ քիչ չեն այն ստեղծագործությունները, որոնց հեղինակները առ այսօր մնում են անհայտ, կամ երկար ժամանակ այս կամ այն կտավը թյուրիմացաբար վերագրվել է մեկ այլ գեղանկարչի։ Այսպես, օրինակ, սույն աշխատանքը երկար ժամանակ անվերապահորեն համարվել է 16-17-րդ դարի իտալացի գեղանկարիչ
1․ Հայերենում այս երկու հնչյունները՝ ի, ու, հաճախ ենթարկվում հնչյունափոխության, երբ կորցնում են բառային շեշտը, օրինակ՝ գի՛ր – գրավո՛ր, գի՛րք – գրքի՛, տո՛ւն – տնե՛ր, ամո՛ւր – ամրանա՛լ և այլն։ Բայց սա պարտադիր օրինաչափություն չէ․ ունենք բազմաթիվ դեպքեր, երբ նման հնչյունափոխություն տեղի չի
