Սկիզբը` այստեղ Ծաղրանկարների այս եռյակով ավարտում ենք «Ծաղրանկարիչ Դեմիրճյանը» շարքը: Այս դեպքում գրողին զբաղեցնող թեմաներն են մամուլը և աստվածաշնչյան նյութը: Այս գծանկարում դասականի երգիծանքն ուղղված է այն օրերի պարբերականներին և դրանց էջերում տպագրվող ու տպագրվել փափագող հեղինակներին: Նկարի ձախ կողմում երկու հոգու դիմանկար
Սկիզբը՝ այստեղ Դերենիկ Դեմիրճյանի ծաղրանկարներից երկուսը, որ կներկայացնենք այս անգամ, նամակ-գծանկարներ են: Դեմիրճյանը հաճախ գծանկարներ էր անում իր ստեղծագործությունների, նամակների էջերին: Այդպիսի մի նկար նա արել է 1898 թ. մարտի 15-ին Թիֆլիսից Ավետիք Իսահակյանին գրած նամակում: Սաղարթազուրկ ծառի և լճակի գծապատկերի տակ նա
Կոմիտասի անվան լարային քառյակն այս տարի նշում է հիմնադրման 100-ամյակը։ Լեգենդար երաժշտախումբն այս երկարուձիգ տարիների ընթացքում ունեցել է անհաշիվ տպավորիչ համերգներ, հայ և օտարազգի ունկնդրին ներկայացել ոչ միայն կոմիտասյան, հայկական դասական երաժշտությամբ, այլև համաշխարհային ճանաչում ունեցող արտասահմանյան կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարումներով։ Երաժշտասեր հանրության հետաքրքրությունն
Որքան էլ թվա, թե դասականներն ուսումնասիրված և ներկայացված են լիարժեք, այդուհանդերձ նրանցից շատերի արխիվները լեցուն են այնպիսի նյութերով, որոնք անակնկալի են բերում մեզ հաճախ: Ասվածը միայն գրողներին չի վերաբերում: Այս անգամ՝ Դերենիկ Դեմիրճյանի արխիվում հերթական պրպտումներից հետո, մենք գտել ենք արտասովոր նյութեր, որոնք
Սկիզբը՝ այստեղ Մաս 5 Ես, իհարկե, Դանիայի արքայազնը չեմ… Ես կաթիլ առ կաթիլ չպարպված սեր ու ջերմություն եմ կիտել հոգուս ամբարներում, որ հրաբխի պես հիմա ամեն րոպե կարող են դուրս ժայթքել հիվանդ ցնցումներից: Եվ որպեսզի կանխեմ աղետն աննախադեպ, լռության պատնեշ եմ դրել մեր
Մեր ընթերցողին ենք ներկայացնում Կարինե Ռաֆայելյանի հրատարակած «Հայը. ինքնանկար» ժողովածուն և հեղինակի գրականագիտական դիտարկումները դրանում ընդգրկված նյութի շուրջ: Գիրքը կարևոր ասելիք է պարունակում մեր տեսակի, ինքության և ինքապահպանման գաղտնիքի վերաբերյալ, թեմաներ, որոնք առավել քան սրված, շեշտադրված են արդի ժամանակներում: Տեղեկացնենք, որ «Հայը. ինքնանկար»
Սկիզբը՝ այստեղ Մաս 4 Էս ի՜նչ կարգին տեղ է եղել բանտը *** Մենք դժբախտների ընտանիք ենք: Բայց ցավն էն է, որ բոլորս էլ երջանիկ լինելու արժանի ենք: Ամենաշատը՝ դու, Մարո: Դու իսկապես մեծ հոգի ունես, իմ ճանաչած կանանցից ամենաանմեղն ես, ամենահոգատարը, բայց քո
Գեղեցիկ Մարգարյանի «Լուսնի լրումներ» ժողովածուն հեղինակի վեցերորդ գիրքն է, երրորդ՝ բանաստեղծական ժողովածուն: Գիրքը համակրելի է դառնում՝ այն դեռ չբացած. կազմին՝ Հակոբ Հակոբյանի «Անդորր» ստեղծագործությունն է: Սկսում ես թերթել ու դարձյալ գրականությունից շեղվում ես դեպի կերպարվեստի մուսան: Գրքի ձևավորումը շատ կարևոր գործոն է Գեղեցիկ
