Օլաֆուր Էլիասսոնն իսլանդա-դանիական ծագմամբ ժամանակակից արվեստագետ է, որի այցեքարտը լայնածավալ ինստալյացիաներն ու քանդակներն են։ Նա վարպետորեն օգտագործում է լույսը, ջուրը, մառախուղն ու օդի ջերմաստիճանը՝ սովորական տարածությունը վերածելով զգայական փորձառության, որտեղ դիտողը դառնում է արվեստի գործի անբաժանելի մասը։ Ներկայացնում ենք արվեստագետի հետ հարցազրույցը։ Ardi.am
Գրականությունը՝ որպես արվեստի ձև, գործում է «խոսքի» հայեցակարգով, որն իր հերթին առաջացնում է կայուն, հաստատուն և սինթեզված անվերջ գեղարվեստական պատկերներ, որոնք առաջանում են ընթերցողի մտքում։ Իսկ կինոյում ոչ թե «խոսքն» է լեզվի հիմնական միջոցը, այլ՝ պատկերների ամբողջությունը։ Կարճ ժամանակահատվածում տեսողական պատկերները համակցելու հնարավորությունը
Այս անգամ ձեզ պատմելու ենք «Մայրիկ, ես քեզ սիրում եմ» ներկայացման մասին, որը կարող եք դիտել կամ ընկերների հետ, կամ՝ ընտանիքով, ոչ մի դեպքում միայնակ դիտելը չի խրախուսվում։ Որովհետև այն ջերմությունն ու հոգատարությունը, որ բեմադրող ռեժիսորը փորձել է փոխանցել, հասցեատերեր ունի։ Երևի լսել
Քարն ուժ է։ Սպասում։ Քարը պայքար է ու հավերժություն։ Կռիվ է ու պար։ Խաղ է ու տաղ։ Քարը ճակատագիրն է հայի։ Քարը Հայաստանն է։ Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային պետական թատրոնում ներկայացված «Քարը» բեմադրությունը նվիրված է հայ քանդակագործության հանճարեղ ներկայացուցիչ, եռաչափ պատկերային մտածողության հիմնադիր Երվանդ
Հռչակավոր իտալացի տենոր Վիտտորիո Գրիգոլոն Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի 100-րդ հոբելյանական համերգաշրջանի և Երևանյան 17-րդ միջազգային երաժշտական փառատոնի շրջանակում Երևանում հանդես եկավ բացառիկ համերգով։ Նա տենորի գլխավոր դերերգերով հանդես է եկել աշխարհի լավագույն օպերային թատրոններում, ելույթներ ունեցել փոփ, ռոք, ջազ, օպերային լեգենդների հետ։
Մարդկային հարաբերությունների խոցելիություն, մահվան անխուսափելիության ազդեցություն և ներքին վախեր․ Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնում բեմադրվել է ֆրանսիացի դրամատուրգ Ֆլորիան Զելլերի «Եթե դու մեռնեիր» հոգեբանական դրաման։ Զելլերի պիեսներում առանցքային թեմաներն են ճշմարտության և ստի փոխհարաբերությունները։ Նա հաճախ անդրադառնում է ընտանիքի շրջանակներում առկա հավերժական հակասությանը՝ այն
Հատկապես ամռան ամիսներին Երևանի փողոցներում օրվա տարբեր ժամերի շատ երաժիշտներ են հանդես գալիս։ Փողոցային երաժիշտներն էլ երաժշտությամբ կենդանացնում են մայթերը, այգիները, երբեմն էլ՝ խառնվում մեր մտքերին ու անցող-դարձողների տրամադրություններին։ Նրանք ունեն բեմ՝ առանց վարագույրների, ունկնդիր՝ առանց տոմսի, և նվագում են առանց դիմակների։ Կարևորը՝
Սան-Ջին Լին, ավելի հայտնի որպես Polyc, ժամանակակից կորեական դաջվածքարվեստի առաջատարներից է։ Նրա անունը վաղուց անցել է Կորեայի սահմանները, իսկ ստեղծագործական ձեռագիրը՝ վառ գույներն ու պոլիգոնալ կառուցվածքը, դարձել է ճանաչելի նշան։ Սեուլում գործող Polyc Shop ստուդիայում ծնվում են նրա աշխատանքները, որոնք ներշնչված են կուբիզմից
