1. ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ Իր կարճատև կյանքի երևի մեծ մասը… Տերյանը քաղցած է անցկացրել- կարդում ես իր նամակները՝ մեծ մասում խոսում է կարիքից և իր գրքերի դժվարին վաճառքից՝ Ցոլակ Խանզադյանի՝ «Ցոլ-ցելլերի» և Պաոլո Մակինցյանի հետ (իբր թե ընկեր այն «պողոսանմանակի», որ ատրճանակ
Դորան ծնվեց վաղ առավոտյան: -Հրաշալի է շաբաթ օրով ծնվելը,- Դորայի փոքրիկ թրթուրային գլխում ծնված առաջին միտքը փախավ, անմիջապես հաջորդեց քաղցի զգացողությունը. -Ուտել եմ ուզում… Կանաչ տերևը, որի վրա աչքերը բացեց Դորան, հաջորդ վայրկյանին կռթկռթաց նրա ատամների տակ, Դորան ձգվեց երկայնքով մեկ, աչքերը ճպճպացրեց
(իր Ծննդեան 85-Ամեակի Առիթով) Սիրելի ընթերցող՝ Այնքան ալ դիւրին չէ յուշեր գրել գրողի մը մասին որ դիւրին կը գրէ, բայց «դժուար»եւ քիչ կ’արտայայտուի: Աւելին՝ այնքան ալ դիւրին չէ գրել ընկերոջ մը մասին, որուն հետ ոչ միայն ոչ մէկ տարակարծութիւն ունեցած ես, ըլլայ ազգային,
2014 թվականի դեկտեմբերի 7-ին՝ ուղիղ մեկ տասնամյակ առաջ, մահկանացուներիս աշխարհը լքեց գրող, թարգմանիչ Սամվել Մկրտչյանը: Նրա կենսագրության կարևորագույն իրողություններից մեկը, եթե ոչ՝ կարևորագույնը Ջեյմս Ջոյսի «Ուլիսես» վեպի թարգմանությունն է: 2011 թ.՝ վեպի լույս ընծայումից կարճ ժամանակ անց, ես հանդիպել եմ Սամվել Մկրտչյանին և
Լույս է տեսել Զավեն Բեկյանի «Բանաստեղծության ներսն ու դուրսը» ժողովածուն։ Ardi.am-ի հետ զրույցում Զավեն Բեկյանը նշեց, որ գիրքն ունի երեք բաժին՝ խոհագրություններ, հոդվածներ և գրախոսություններ, որոնց զգալի մասը անտիպ է։ -Պարոն Բեկյան, խոհագրությունները ծնվում են բանաստեղծությունների՞ց, թե՞ մեկնաբանում են բանաստեղծությունը։ Ինչո՞ւ «Բանաստեղծության ներսն
Ի՞նչ է առաջարկում համաշխարհային գրաշուկան այսօր, ինչպե՞ս է կատարվում ընտրությունը այն գրքերի, որ պետք է թարգմանաբար ներկայացվեն հայ ընթերցողին։ Թարգմանիչ-հրատարակիչ համագործակցության ի՞նչ մեխանիզմներ են գործում մեզանում։ Այս հարցերի շուրջ զրուցել ենք թարգմանիչ Մարիա Սադոյանի հետ։ -Մարիա, ի՞նչ եք կարծում՝ համաշխարհային բեսթսելերները հասնո՞ւմ են
Վանո Սիրադեղյանին 27. 07. 2024 ք. Ծաղկաձոր Վանո Սիրադեղյանի մասին իմ միակ հիշողությունը, որ անձնապես ինձ է վերաբերում, նրա պատմվածքների առաջին ժողովածուի անվանաթերթին արված մի մակագրություն է՝ խոշոր, անփույթ ձեռագրով. «Քաղցր բալին՝ բանաստեղծուհի Շուշոյին: Կոլեգա Վանո»: Երբ «Կիրակի» ժողովածուն
Տարօրինակ մարդիկ են այս մեծահասակները. հենց դանակը հասնում է ոսկորին, ու նեղն են ընկնում, հիշում են երեխաների մասին։ Լինի հիմա, թե ութ հարյուր տարի առաջ, լինի այստեղ, թե ութ հարյուր մղոն հեռվում, էլ ով, եթե ոչ երեխաները կարող են ճեղքել անելանելի թվացող փակուղին։
