Բերձոր քաղաք, որ այժմ դիվանագիտական զգուշավոր, բծախնդիր մի շրջադարձմամբ նորից Լաչին է կոչվում․․․ Մոտակայքում ՝ մի փոքրիկ գյուղակ՝ չքնաղ Գողթանիկ անվամբ, որտեղ ուսուցչություն էր անում Երկնքի և Երկրի արանքում մոլորված այր մի զվարթնահոգի՝ Հրաչյա Բեյլերյան անունով (այդ մոլորվածությունը նա փարատում էր իր ոսկեղենիկ
Վերջերս Ardi.am-հրապարակել է Զավեն Բեկյանի գրականագիտական հոդվածը՝ նվիրված Հակոբ Մովսեսի վերջին՝ «Գործք» բանաստեղծական ժողովածուին: Գրողի ասելիքը ժամանակի մեջ, իհարկե, փոփոխվում է՝ երբեք չկորցնելով իր ատաղձը: Այսօր մեր ընթերցողին ենք ներկայացնում Հակոբ Մովսեսի «Յոթներորդ որսորդություն» ժողովածուի մասին գրախոսություն, որը գրվել է 2014 թվականին՝ Դերենիկ
Հենց այն պահին, երբ ես իմ տետրում ևս մեկ տող էի ավելացնում՝ հին անունով ու նոր թվով, ինչ-որ մեկը հաստատ գրում էր ևս մի պատմություն, որը վաճառելու շանս դեռ ունեի`միայն կարդալուց հետո։ Մի բան հստակ էր՝ ես վաճառական էի, ո՛չ հաշվապահ, ո՛չ էլ
Համո Սահյանի հետ հանդիպմանը երկար էի սպասել. նա խուսափում էր հարցազրույցից: Բայց համառությա՞նս , թե՞ ԵՊՀ-ում 1990 թվականի գարնանը կայացած մի հանդիպման ժամանակ Հրանտ Թամրազյանի՝ իմ մասին հայտնած կարծիքի շնորհիվ արժանացա նրա բարեհաճությանը: Հրանտ Թամրազյանի առաջարկով ես և Ազնիվ Չիլինգարյանը՝ ԵՊՀ ասպիրանտներ, լուսանկարվեցինք
Պոեզիայի աստվածուհին այս մանվածապատ աշխարհում ընթանում է որոնումների վայրիվերո արահետներով, աչքերը կապված՝ Թեմիսի պես, ձևի արդարություն որոնելո՞վ․․․- ի՞նչ է փնտրում ՝ մի հարցնող լինի․․․ Ինքը՝ պոեզիան ճանաչողության տեսա՞կ է։ Ոչ ամենևին, դրա համար գիտություններ կան։ Պոեզիան մարդկային հոգու արձագանքն է
Դեպուտատի մանրապատումներից Դեպուտատը կոֆե դնելու նկատմամբսեր ուներ։ Կոֆեն պատրաստելուց երգ էր լսում, հետո գնում էր աշխատանքի, կոճակ էր սեղմում, օրենք էր փոխում։ Ժամը 6-ից հետո գնում էր կաֆեներում աղջիկների հետ գյալաջի անում։ Ժամը 12-ին վերադառնում էր տուն ու քնում, որ հաջորդ օրը նորից
Իմաստունը վախենում էր նայել հայելուն, որը նրան ցույց էր տալիս ամբողջովին մերկ։ Այդ զգացողությունը միանգամից չեղավ, այլ աստիճանաբար, այնքան դանդաղ, որ թվում էր՝ երկրագունդը կանգ է առել։ Մի օր էլ զգուշորեն սափրվելիս, նա հայելու ձախ անկյունում նկատեց հազիվ ընթեռնելի երկու բառ։ Հաջորդ պահին
Ardi.am-ի զրուցակիցը բանասիրական գիտությունների թեկնածու, գրականագետ, վաստակաշատ մանկավարժ Համո Մաթևոսյանն է։ Զրույցի թեման Ահնիձորն է և ոչ միայն. բանաստեղծական աշխարհը, իրական աշխարհը, գյուղը, քաղաքը, մեր ժամանակը։ — Ի՞նչ տարբերություն կա իրական Ահնիձորի և Հրանտ Մաթևոսյանի Ահնիձորի միջև։ -Գրեթե ոչ մի։ Իրական Ահնիձորը Մաթևոսյանի խոսքով
