Մի ժամանակ աշխարհում հիասքանչ երեխա էր ապրում: Հիմա նրան մոռացել են բոլորը, և ինչ էր նրա անունը՝ նույնպես մոռացել են։ Ոչ ոք նրան չի հիշում՝ ոչ անունը նրա, ոչ դեմքը։ Միայն տատիկս էր հիշում այդ հիասքանչ երեխային և պատմում էր ինձ նրա մասին,
Ասում են, որ Օմիա Ակիֆուսան այլևս երբեք որևէ բառ չի արտասանի։ Ասում են, որ նա այլևս երբեք չի ստեղծի որևէ պերսոնաժ, թեև նա գրող է, և նա ընդամենը վաթսունվեց տարեկան է։ Դրա տակ ենթադրվում է ոչ թե պարզապես այն, որ նա այլևս երբեք
Այս օրերին «Էպիգրաֆ» գրախանութում (Մաշտոցի 23) ցուցադրվում են «Գարուն» ամսագրի շապիկները՝ որպես հիշեցում դրա թողած ազդեցության և մշակութային ժառանգության։ Ցուցահանդեսն իրականացվել է Հայաստանի ազգային գրադարանի հետ համատեղ, որը 2022-ին թվայնացրել է ամսագրի բոլոր համարները։ Տեղում հնարավոր է ձեռք բերել նաև ամսագրի շապիկների դիզայնով
Ռուսերենից թարգմանեց Գրիգոր Ֆերեշեթյանը Վաղուց, հնում, մեր փողոցում ծեր արտաքինով մարդ էր ապրում։ Նա մեծ մոսկովյան փողոցին կից դարբնոցում էր աշխատում, դարբնի օգնական էր, քանի որ աչքերը վատ էին տեսնում և ձեռքերը սակավուժ էին։ Նա դարբնոցի համար ջուր, ավազ և ածուխ էր կրում,
«Եվ ե՞րբ ես դարձա այսպիսին։ Կար ժամանակ՝ դրսում գարուն էր, և ես գիտեի, որ դրսում գարուն է։ Ոչ միայն գիտեի, այլև ամբողջ մարմնով զգում էի գարնան ներկայությունը․ երաժշտության սրնգե ելևէջները թրթռում էին արևի առաջին շողերի հետ, երակներումս գալարվող գնդիկներն ավելի խանդավառությամբ էին պարում,
Ապրիլի 2-ին Հայաստանի գրողների միությունում տեղի ունեցավ Վրեժ Իսրայելյանի անվան տարվա լավագույն պատմվածքի «Տոնապետ» գրական մրցույթի մրցանակաբաշխությունը։ Ժյուրիի կազմում են եղել ժյուրիի նախագահ, արձակագիր Մհեր Իսրայելյանը, արձակագիրներ Հովհաննես Երանյանը և Գրիշ Սարդարյանը, գրող, երաժիշտ Աղավնի Գրիգորյանը և գրականագետ Դիանա Խաչատրյանը։ Առաջին մրցանակը շնորհվեց
Հորս մարմինը դեռ չի սառել, մահը չի կարող էսքան ջերմ լինել. հպվում ու զարմանում եմ։Հպվում եմ ու… երկու կաթիլ արցունք է կաթում սառած աչքերիցս։Նայում եմ՝ նա՞ էլ է արտասվում, չեմ հավատում…Զանգեցին… Արխիվային փոշուց վերածնված մի կին սովետի ձայնով հայնտեց բոթը:Էնքան հստակ էր խոսում, պարապած
Մի ժամանակ շատ էի տարված «Կենդանիների աշխարհում» հեռուստահաղորդաշարով, հատկապես կյանքի ստորջրյա ներկայացուցիչներով, քանզի ամենաարտառոց բաներն այստեղ էի գտնում։ Օրինակ՝ ահա մի տեսակի ձուկ, որ չափազանց երկար, կտուցանման կլան ունի, որովհետև․․․ իր ուտելիքը միշտ թաքնված է լինում քարերի ու ջրիմուռների անմատչելի տեղերում, և ուրեմն
