Հայաստանի պատմության թանգարանի ազգագրության բաժնի գիտաշխատող, պատմական գիտությունների թեկնածու Լիլիա Ավանեսյանի «Հայկական գորգերի զարդաձևերի ծագումնաբանությունն ու իմաստաբանությունը» գրքում ասվում է. «Այսօր հայկական գորգերի լավագույն նմուշների զգալի հատվածը գտնվում է աշխարհի նշանավոր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում: Հայկական գորգարվեստի հնագույն ակունքներն ու պատմությունը, գեղարվեստական ու մշակութային
Սկիզբը՝ այստեղ 7․ Փարաջանովի մասին Անցյալ դարի 78 կամ 79 թվականն էր։ Իմ ծննդավայր Արդվի գյուղում Փարաջանովն իր «Նռան գույնի» մի քանի տեսարաններն էր նկարահանում։ Իրարանցում էր, համագյուղացիներով բան ու գործ թողած, հավաքված նայում էինք։ Դպրոցական էի՝ ութերորդ դասարան։ Ֆիլմի տնտեսական հարցերով պաշտոնյան՝
Բութը` որպես տրոհության նշան, իր որոշ կիրառություններով մոտ է թվում ստորակետին, ինչը հաճախ կետադրական սխալների է հանգեցնում։ Պետք է հիշել, որ բութը բառերի ավելի անմիջական հարաբերություն է ընդգծում և ավելի թույլ, ավելի «զգայուն» տրոհում է ապահովում՝ մի տեսակ ուշադրություն հրավիրելու, որևէ նուրբ քերականական
Սկիզբը՝ այստեղ 5. ՀՐԱՆՏ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ Ինչպե՞ս եմ ծանոթացել նրա հետ։ «Նոր Դար» ամսագրում երեք-չորս կարճ պատմվածք էի տպագրել։ Հավանության խոսքեր շատ լսեցի, ասում էին, թե արձակիս փորձերն իմ բանաստեղծություններից ավելի լավն են։ Չգիտեմ։ Գրողների միությունում Ֆելիքս Մելոյանի հետ մոտենում էին վերջինիս սենյակին, պիտի
«Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի հիմնադիր, կինոբեմադրիչ Հարություն Խաչատրյանն այս տարի հոբելյար է․ լրանում է նրա բեղուն կենսագրության 70-ամյակը։ Ardi.am-ը սիրով շնորհավորում է Մաեստրոյին՝ մաղթելով ստեղծագործ կյանքի երկար տարիներ՝ իր գեղեցիկ ընտանիքի և մտերիմների ջերմ միջավայրում։ Ներկայացնում ենք մի ծաղկաբույլ՝ տարիներ շարունակ նրա հետ ունեցած
Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Ես ապրում էի այդժամ Julie փողոցում. Փարիզում ձմեռ էր, աղոտ աղջամուղջը երերում էր օդում, ջրակաթիլները զրնգում էին կղմինդրի վրա, տրամվայի աղմուկը մոտենում էր և ստիպում ապակիներին դղրդալ և հետզհետե թաղվում էր մշուշի և տարածության մեջ, այն լքում էր սենյակս, և
1. ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ Իր կարճատև կյանքի երևի մեծ մասը… Տերյանը քաղցած է անցկացրել- կարդում ես իր նամակները՝ մեծ մասում խոսում է կարիքից և իր գրքերի դժվարին վաճառքից՝ Ցոլակ Խանզադյանի՝ «Ցոլ-ցելլերի» և Պաոլո Մակինցյանի հետ (իբր թե ընկեր այն «պողոսանմանակի», որ ատրճանակ
Հունահայ մամուլի կենտրոններն են եղել Աթենքը և Սալոնիկը։ Աթենք Սալոնիկ Տարբեր հաճախականությամբ լույս տեսնող պարբերականները հիմնականում եղել են տեղի կուսակցությունների գաղափարակիր օրգանները, իսկ Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո դրանք նաև արտահայտել են խորհրդային գաղափարախոսության ուղղվածությունն ու դավանած արժեքները։ Սակայն եղել են պարբերականներ, որոնք, այս կամ
