Ի՞նչ է առաջարկում համաշխարհային գրաշուկան այսօր, ինչպե՞ս է կատարվում ընտրությունը այն գրքերի, որ պետք է թարգմանաբար ներկայացվեն հայ ընթերցողին։ Թարգմանիչ-հրատարակիչ համագործակցության ի՞նչ մեխանիզմներ են գործում մեզանում։ Այս հարցերի շուրջ զրուցել ենք թարգմանիչ Մարիա Սադոյանի հետ։ -Մարիա, ի՞նչ եք կարծում՝ համաշխարհային բեսթսելերները հասնո՞ւմ են
Որպես նախաբան ուզում եմ մեջբերել 1996թ․ լույս տեսած իմ «Անժամության վայր» ժողովածուից մի բանաստեղծություն․ * * * Օ, սրբազան զարկով զարկվածներ՝ զրկվածներ երանելի մահկանացությունից․․․ Դուք Տիեզերքի վրա բացված մի պատուհան ունեք, մի պատուհան ունեք Զարկից բացված — և պարզապես տեսնում եք Հավերժն ու
Մելինե Ապիկյանն արդեն մեկ տարի աշխատում է Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնում որպես հնչյունային օպերատոր։ Ասում է, որ թատրոնը ներսից ճանաչելն ուղղակի հրաշալի է: -Թատրոնում աշխատելը, հատկապես երբ դեռ ուսանող ես, հրաշալի է: Ես ապագա բեմադրիչ եմ ու միշտ ասում եմ ինքս ինձ՝ Մելինե՛, էն
Ցանկացած երկրի մշակույթին գնահատական տալու լավագույն չափանիշներից մեկը նրանում թարգմանական արվեստի զարգացման մակարդակն է: Այս առումով հայ ժողովուրդը իրավունք ունի հպարտանալու, քանի որ դարեր ի վեր մեր իրականությունում ավանդաբար մեծ դեր է հատկացվել այդ արվեստին: Սկսած V դարից՝ թարգմանական արվեստը ապրել է և՛
Վանո Սիրադեղյանին 27. 07. 2024 ք. Ծաղկաձոր Վանո Սիրադեղյանի մասին իմ միակ հիշողությունը, որ անձնապես ինձ է վերաբերում, նրա պատմվածքների առաջին ժողովածուի անվանաթերթին արված մի մակագրություն է՝ խոշոր, անփույթ ձեռագրով. «Քաղցր բալին՝ բանաստեղծուհի Շուշոյին: Կոլեգա Վանո»: Երբ «Կիրակի» ժողովածուն
Տարօրինակ մարդիկ են այս մեծահասակները. հենց դանակը հասնում է ոսկորին, ու նեղն են ընկնում, հիշում են երեխաների մասին։ Լինի հիմա, թե ութ հարյուր տարի առաջ, լինի այստեղ, թե ութ հարյուր մղոն հեռվում, էլ ով, եթե ոչ երեխաները կարող են ճեղքել անելանելի թվացող փակուղին։
Մտածողներից մեկը՝ ափսոս, չեմ հիշում՝ ով, ասել է, թե մարդկության հնարած զբաղմունքների մեծ մասը՝ որսորդություն, համերգասրահներ, սպորտ, նույնիսկ պատերազմները, հորինված են մի նպատակով- որպեսզի մարդու մտքերը շեղեն մահվան գաղափարից։ Արդյո՞ք մի այդպիսի դեր ունի անմահության գաղափարը, հոգու՛ անմահության։ Մարդու անմահության հնարավորությունը համոզիչ
Մեծանուն հայ գեղանկարիչ Փանոս Թերլեմեզյանի (1865-1941 թթ.) կտավներից մեկն է սա: Առաջին հերթին այս գեղանկարչի մարդկային նկարագիրն է, որ պետք է յուրաքանչյուր հայի կողմից արժանանա ուշադրության և ընդօրինակման՝ թեկուզ հենց այն բանի համար, որ ծնված լինելով Վանում, ընդվզել է թուրքական իշխանությունների դեմ, և
