Ժաննա Բեգլարյան․ Հուշաբջիջ
***Վաղուցպիտի ծնվերլուսառատիմ ԺԱՄԱՆԱԿԸ։ Բայց չծնվեց։ Ես բորոտիկերպ առա։ ***Ինքս ինձօգնելու,ինքս ինձնովհիանալու,ինքս ինձնովհաստատվելուպահս եմորոնում։ Իսկ անդունդը,գնալով,խորանում է։ Իսկ հորիզոնը,գնալով,հեռանում է։ Ու երնանությունըմտացածին եւանիրական էթվում։ ***ՔՈ վերադարձին,միեւնույն է,ես անհունորենհավատում եմ։ Քո չքնաղ վերադարձին։ Քո վերադարձին,որ գարնանսելավաբերերկինք է։ Ամառային տապմիջօրե։ Աշնանայինմրգահանդես։ Ձմռանաստղալիցերկինք։ ՔՈ վերադարձինմիեւնույն է,ես անհունորենսպասում
