(1955, Իսպանիա)Թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Այն բոլոր հաճույքներից, որ կարող էր թույլ տալ իրեն, նրան ամենաշատը մեքենա նստելն ու ժամերով անհայտ ուղղությամբ վարելն էր բավականություն պատճառում՝ կողքից փախչող բնապատկերներին նայելով և իր սիրած երաժշտությունը լսելով: Երաժշտությունն ինքն էր ընտրում, բայց երբեմն էլ թույլ էր
Նոյեմբերի 16-ին Բոստոնում բեմ կբարձրանա ամերիկաբնակ երիտասարդ կոմպոզիտոր, Բոստոնի կոնսերվատորիայի սան Գրիգորի Բալասանյանի «Լուռ արցունքներ» խորագրով օպերան՝ նվիրված արցախյան 44-օրյա պատերազմին։ Անցած ուղու, երազանքների և առաջիկա անելիքների մասին խոսել ենք արվեստագետի հետ։ -Գրիգորի՛, 20 տարեկան եք և արդեն հեղինակել եք կոնցերտներ, բալետ, օպերա,
Հայաստանում ճապոնական ֆիլմերի 18-րդ փառատոնի շրջանակում հնարավորություն ընձեռնվեց դիտելու ճապոնացի դերասան, ռեժիսոր Ջո Օդագիրիի առաջին լիամետրաժ խաղարկային «Մի մակույկավարի պատմություն» ֆիլմը։ Ընդհանրապես երբ խոսում ենք ճապոնական կինոյի մասին, միանգամից մեր աչքերի առաջ են հայտնվում Ճապոնիայի ինքնատիպ բնապատկերները։ Եվ ինչքան էլ դասական դարձած ճապոնական
Այնքանով, որքանով որ կարողացել եմ ըմբռնել ստեղծագործական գործընթացը սեփական փորձի հիման վրա, կա բանաստեղծելու երկու տարբերակ։ Մեկը, երբ բանաստեղծությունը գրվում է ՄՏՔՈՎ կամ մեծմասամբ մտքով։ Այդպիսի բանաստեղծելը նման է… որմնադիրի աշխատանքին-մտքի ուղղալարով բառը շարվում է բառի կողքին, և նույնիսկ բանաստեղծը կարողանում է
Երեկ իմ առավոտն սկսվեց Զառա Տոնիկյանի երգով։ Հեռախոսիս զարթուցիչն անջատելուց հետո մտա YouTube, իմ սիրելի բազմում երաժշտաշարերից ընտրեցի Զառային ու մինչև տանից դուրս գալս վայելում էի նրա աստվածային ձայնի ելևէջները։ Տրանսպորտում, սովորականի նման, բացեցի ՖԲ հավելվածն ու քարացա․ առաջին նյութը Զառա Տոնիկյանի մահվան
Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի մասնաճյուղ Դերենիկ Դեմիրճյանի տուն-թանգարանը ԳԱԹ հրատարակությամբ լույս է ընծայել «Արդի դեմիրճյանագիտություն» ստվար հատորը՝ դեմիրճյանագիտական ուսումնասիրությունների և անտիպների ժողովածուն, որում հավաքված են տուն-թանգարանի կազմակերպած երկու գիտաժողովների զեկուցումները, տարբեր տարիների այլևայլ միջոցառումների ընթացքում կարդացված բանախոսությունները և Դերենիկ Դեմիրճյանի
Երբ 1899 թ. Թումանյանը թարգմանում էր «Օլեգի երգը» և «Ջրահեղձը» բալլադները[1], արդեն անցել էր զարգացման որոշակի ճանապարհ. փոխվել էին նրա ոճը, թարգմանական գեղագիտությունը և հայացքը դեպի թարգմանվող գրականությունը: Համարյա միաժամանակ թարգմանված այս գործերում նա պետք է հաղթահարեր տարբեր խնդիրներ: Ա. Ս. Պուշկինի ռուս
Աշխարհահռչակ գեղանկարիչ Հյորմենս (ճիշտ արտասանությունը) վան Ռեյն Ռեմբրանդտի լավագույն կտավներից մեկը «Անառակ որդու վերադարձը» կտավն է, իր վերջին ստեղծագործությունը: Ռեմբրանդտը ծնվել է Լեյդենում 1606 թվականին և մահացել է 1669 թվականին: Այսինքն այս կտավի ծննդյան տարեթիվն է 1669: Բայց Ռեմբրանդտը այն վրձնել է մի
