(Վիպակ) Սկիզբը՝ այստեղ Ծնկաչափ շողք Ճանապարհը փախչում է լուսամուտից՝ մնացիր անհայտության մեջ, անարև օտարությունը քեզ վերցրեց իր խորթ տարածության խտիտը: Պոկվեցիր ուրախալի թվացող կյանքից, տեսա՞ր: Մորդ միապաղաղ կշտամբանքներն էլ էին քեզ համար երջանկություն: Իրիկունը՝ հարբած, ուրիշ մարդ դարձած գալիս է տուն, նախաշեմի կարպետին՝
Ամերիկահայ բանաստեղծ, սրտաբան, դոկտոր Հակոբ Այնթապլյանը ծնված լինելով Սիրիայում, ապա Իտալիայում կրթություն ստանալով, ավելի քան կես դար ծառայում է ամերիկյան առողջապահական ոլորտում` իր մասնագիտական կարողություններով կյանք պարգևելով հազարավոր հիվանդների, այդ թվում և հայերի: Լինելով հայտնի սրտաբան, նա միևնույն ժամանակ նվիրվել է ազգային խնդիրներին՝
Փետրվարի 17-26-ին Արաբական Միացյալ Էմիություններում տեղի ունեցավ Ֆուջայրահի 10-րդ միջազգային մոնոդրամայի հեղինակավոր փառատոնը, որն անցկացվում էր ԱՄԷ Գերագույն խորհրդի և Ֆուջայրահի կառավարիչ Նորին Մեծություն, ԱՄԷ թագաժառանգ, Շեյխ Համադ Բին Մոհամմեդ Ալ Շարքիի բարձր հովանու ներքո։ Փառատոնին հրավիրված մոտ 10 երկրների թվում էր Հայաստանը՝ որը
Փետրվարի 24-ին` ժամը 10:00-ից, Գաֆէսճեան արվեստի կենտրոնի «Ցուցասրահ Մեկում» կգործի «Սիրանուշ Աղաջանյան․ Թիթեռներ» ցուցադրությունը։ Սիրանուշ Աղաջանյանը այն եզակի արվեստագետներից է Հայաստանում, ով, կարելի է ասել, միայնակ ստանձնել է աշխարհի ամենահին արվեստային տեխնիկաներից մեկի՝ խճանկարի վերածնունդը և վերաիմաստավորումը ժամանակակից արվեստի, այդ թվում` սթրիթ արթի
Բանաստեղծությունը հոգեվիճակ է, բառ է, երևույթ է երբեմն, որ գտնում է ապահով հոգիներ և ապրում այնտեղ։ Բանաստեղծությունը կեղծավորություն չի սիրում, չի ընդունում մտացածին ձևորդումներ և անբնական խոտորումներ։ Բանաստեղծությունը հսկա, անկաղապար ընթացք է, որ երբեմն թռիչք է, իսկ քայլելիս` քայլ, խոսելիս բառ է, լսելիս`
«Ջոդրել Բանկ» աստղադիտարանի աստղաֆիզիկոսները մեր համաստեղության W3OH հատվածում հայտնաբերել են չորս հարյուր վաթսուներեք միլիարդ կիլոմետր ձգվածություն ունեցող մեթիլ սպիրտի ամպ։ Գիտնականները պնդում են, որ նման ամպեր են լինում համաստեղությունների այն հատվածներում, որտեղ նոր աստղեր են ծնվում»։ Երեք ժամ անընդմեջ նստել-խմելուց շարժունակությունը կորցրած, աշխարհի
«Թե հող դառնամ… // Երանի թե ցանեն վրաս // Մի բուռ ցորեն»,- երազել է Լյուդվիգ Դուրյանը: Մարդկային ու բանաստեղծական երազանքի, իրականության ու երևակայության խաչաձևումների թրթիռներով բաբախող մի զարկերակ է Լյուդվիգ Դուրյանի ստեղծագործությունը: Այն սիրո, հայրենիքի, գրի, մշակույթի, ընտանիքի, բնության, գինու, ցասման, վրեժի գեղարվեստականացումն
(Վիպակ) Սկիզբը՝ այստեղ Սալկոտի ձորում սպասում են մարդուն… Մարջանը Հաթամի տափ մոշի է դուրս եկել Վահագի հետ՝ դույլը լցնեն, օգոստոսը դուրս եկավ՝ մուրաբացու լինի, կեսն էլ՝ շուշե ամանի մեջ բազրիքին կդնի, թող արեգակ ուտի՝ գինի դառնա: Վահրամ տղան մեծամեծի հետ է նստում վերկենում,
