Այսօր Պոեզիայի միջազգային օրն է: Թող տարօրինակ չթվա, որ այդ օրվան մեր անդրադարձը կապում ենք Դերենիկ Դեմիրճյանի հետ, որին սիրում և մեծարում են իբրև արձակագրի և թատերագրի: Գրական ուղին դասականն սկսել է իբրև բանաստեղծ և մինչև կյանքի վերջին տարիները չի դադարել բանաստեղծություն գրել:
Գիտությունը ճիգ է անում պայքարելու նոր կորոնավիրուսի դեմ: Մարդիկ ստիպված են փակվել տանը: Թանգարանները, թատրոնները և մշակութային այլ հաստատությունները փորձում են կազմակերպել մարդկանց ինտելեկտուալ ժամանացը տնից: Հեռահար շրջագայություն է առաջարկում նաև Վերսալի պալատը (ֆր.՝ Parc et château de Versailles): Ներկայումս առցանց տիրույթում հասանելի
Տուն՝ տան մեջ, թանգարան՝ թանգարանում: Այսպիսի ձևաչափ ունի Ստեփանավանի մշակույթի և ժամանցի կենտրոնը, որի ներսում՝ Ստեփան Շահումյանի տուն-թանգարանն է: Իբրև տուն-թանգարան գործել է 1934-ից: Ամբողջական համալիրը կառուցվել է 1978-ին՝ Ստեփան Շահումյանի ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ: Ճարտարապետը Սերվետ Պողոսյանն է: Լուսանկարները՝ Թագուհի ԱսլանյանիԳլխավոր լուսանկարը՝ Ստեփան
Այսօր՝ հունվարի 17-ին, լրանում է հայ դասական Դերենիկ Դեմիրճյանի ծնդյան 143-ամյակը: Տասնամյակներ շարունակ գրողի տուն-թանգարանն իրազեկում է, որ Դերենիկ Դեմիրճյանի ծննդյան օրը հունվարի 17-ն է, ոչ թե… Հերթական անգամ հրապարակում ենք գրողի ծննդյան վկայականը՝ փարատելու համար բոլոր կասկածները: Ներկայացնում ենք տեսաշար, որում
Խորհրդային միության տարիներին արված քանդակների զգալի մասը, եթե նույնիսկ գաղափարական առումով այսօր մեզ չեն գոհացնում, դժվար է չհամաձայնել, որ արվեստի բացառիկ նմուշներ էին: Այլ կերպ ասած՝ պատվանդանից ցած են բերվում Լենինն ու բանվոր դասակարգի խորհրդանիշը, բայց տուժում է արվեստը: Ստեղծվում են նորերը: Գրեթե
Օրերս ՀՀ ԳԱԱ ԵԳԻ Հ. Կարապետյանի անվան Երկրաբանական թանգարանում կայացավ «Բնագիտական թանգարանները որպես գեոտուրիզմի զարգացման գործոն» խորագրով միջազգային գիտաժողով՝ նվիրված թանգարանի հիմնադրման 80 ամյակին: Գիտաժողովին մասնակցում էին ներկայացուցիչներ Հայաստանից, Ավստրալիայից, Ռուսաստանից: «Գիտաժողովի նպատակն էր համախմբել բնագիտական թանգարանների ներուժը՝ նպաստելու ՀՀ-ում թանգարանների և գեոտուրիզմի
Նախառաֆայելական Քույրեր. Լոնդոնի Դիմանկարների ազգային պատկերասրահում վերջապես ուշադրության կենտրոնում են հայտնվել Նախառաֆայելական Եղբայրության հետևում կանգնած մեծ կանայք: Այս բնորդուհին իր այրվող պղնձագույն մազերով, փափուկ շուրթերով ու բացակայող հայացքով կսողոսկի մտքերիդ մեջ։ Այս «հրաշալիքները» մենք ավելի լավ գիտենք, քան Ուիլյամ Հոլման Հանտի, Դանթե Գաբրիել
Երկու ցուցահանդես ներկայացնում են Գանդիի դեմքը: 1939 թվականի հոկտեմբերին՝ մահվանից առաջ, Գանդին հավաքում է համակիրներին և անդրադառնում իր ծննդյան տոնին հնչած բարեմաղթանքներին. «Ձեզանից ոմանք կցանկանային կանգնեցնել իմ արձանը, նկարել ինձ և նշել իմ ծննդյան օրը՝ որպես տոն, բայց խնդրում եմ, խուսափե՛ք դրանից: Ես պետք է
