Խուան Խոսե Արեոլա․ պատմվածքներ

Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Առակ բարտերի մասին -Ծեր կանանց փոխարինում եմ նորերի հետ,- բղավում էր առևտրականը, իսկ նրա հետևից գյուղի փողոցով գույնզգույն կառքերի մի ամբողջ քարավան էր քարշ գալիս։ Փոխանակումն արագ էր ընթանում, հաստատուն գներով։ Ցանկացողները կարող էին ծանոթանալ որակի հավաստագրին, բայց ապրանք ընտրել

Ժեստերի լեզուները՝ այստեղ և հիմա

Թեպետ արդեն վաղուց՝ նախորդ դարի 60-ականներից է սկսվել ժեստերի լեզուների ուսումնասիրման ու ճանաչման գործընթացը[1], քիչ չեն մարդիկ, որոնց այն շարունակում է թվալ «մարմնի լեզու» կամ «թերի խոսք»։ Այս աշխատանքը կազմված է ժեստերի լեզուների առանձնահատկությունները բնութագրող ներածությունից և հոլանդերեն «Ժեստերի աշխարհին պատկանելը»[2] գրքի նամակներից

Ժողովուրդը` գեղանկարչի սերը

19-րդ դարի ռուսական գեղանկարչությունը յուրահատուկ և հարուստ է իր բազմաթիվ հիասքանչ ու անզուգական կտավներով։ 19-րդ դարը ռուսական գեղանկարչության վերելքի փառահեղ ժամանակաշրջանն էր, որտեղ կողք կողքի ապրում-ստեղծագործում էր ռուսական կերպարվեստի մի ամբողջ աստղաբույլ` Շիշկին, Լևիտան, Կրամսկոյ, Բրյուլով… Այդ աստղաբույլում իր առանձնահատուկ տեղն ունի Վասիլի Պերովը

Հասմիկ Ավետիսյան. Էլեն անունով ջրահարսը

Գարնանային լուսնկա գիշեր էր։ Զով օդը պատել էր ողջ Սևանը, որի հայելու պես պարզ երեսին լողում էր մեծ լուսինը, իսկ խոպոպներ հիշեցնող ալիքները մերթ բարձրանում էին մինչև լուսին և ասես գրկում նրան, մերթ իջնում ու անաղմուկ, թեթևասահ եղնիկի պես զարնվում ափերին։ Ափից ոչ

Մասունք` ԳԱԹ արխիվից

Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի (ԳԱԹ) Թատերական ֆոնդերում պահպանվում են բազմաթիվ արժեքավոր նմուշներ՝ իրենց հետաքրքիր պատմություններով, որոնք լույս են սփռում հայ թատրոնի անդրկուլիսային անցուդարձերի առեղծվածային էջերի վրա։ Այդպիսի նմուշներից է Սիրանույշի (Մեսրոպե Սահակի Գանթարճյան, 1857-1932 թթ․) մատանին, որը հանճարեղ դերասանուհին կրել

Զավեն Բեկյան․ Հավերժություն և ժամանակ

Ենթադրենք, Աքիլլեսը վազում է տասն անգամ ավելի արագ, քան կրիան, և                     գտնվում է կրիայի հետևում հազար քայլ հեռավորության վրա։ Այն ժամանակահատվածում, երբ Աքիլլեսը վազում է այս տարածությունը, կրիան հարյուր քայլ է սողում նույն

Մարդիկ թռչո՜ւմ են

Մարդիկ լինում են բարի, ուրախ, տխուր, լավը, շնորհակալ, մեծ մարդիկ, փոքր․․․ Քայլում են, վազում են, թռչկոտում են, խոսում են, նայում, լսում։ Ծիծաղելի են։  Լինում են կարմիր, կարճ։ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի Երիտասարդական էքսպերիմենտալ թատրոնում բեմադրվում է նոր պլաստիկական «Մարդիկ․․․» ներկայացումը  (բեմադրությունը՝ Մարիկա Դովլաթբեկյանի)։ Ռուբեն Բաբայանի

Գարունը Ծիծեռնակաբերդից

**** **** **** **** ***** **** **** **** **** **** **** Լուսանկարները` Արմինե Սարգսյանի