Տասնիններորդ դարի երկրորդ կեսին աշխարհը ցնցած նկարչական ոճը՝ նեոիմպրեսիոնիզմը, 1885 թվականին Ֆրանսիայում յուրահատուկ շարժում ծնեց՝ պուանտիլիզմը։ Քննադատները շատ վատ արձագանքեցին գույների խառնումը վերացրած տեխնիկային։ Բայց պուանտիլիզմը գտավ իր երկրպագուներին։ Պուանտիլիստների նկարները հեշտ է ճանաչել առաջին հայացքից։ Դրանք բաղկացած են առանձին կետերից կամ ուղղանկյուն
Նախադասության շարահյուսական վերլուծությունը շատ հետաքրքիր տրամաբանական աշխատանք է, որի ժամանակ հաճախ փիլիսոփայական հայացք է հարկավոր։ Օրինակ՝ երբեմն առաջին տպավորությամբ ակնհայտ կետադրական լուծում ունեցող կազմությունները իրականում կարող են բոլորովին այլ մոտեցում պահանջել։ Այդպիսի դեպքերը բազմազան են (մեզ լավ կհասկանան հատկապես գեղարվեստական տեքստերի հեղինակներն ու
(հատված անտիպ վեպից) ՄԱԼԱԶՅԱՆ ԱՐՇԱԿԻ ԳՐԱՌՈՒՄՆԵՐԸ «ՄԱՏԵՆԱԳԵՏԸ» ՎԵՊԻ ՀԱՄԱՐ 2015 թվական, փետրվարի 8 Ժամանակի սահմանափակության և անսահմանության մասին եմ մտածում: Թեև մատենագետները շատ խիստ են վերաբերում տարիների, օրերի ճշգրտությանը, պարտավոր են տարբեր տոմարների զանազանությունները բաղդատել, սակայն նրանց աշխատանքների տևողության հարցը հաճախ շփոթության մեջ
Հունիս ամսին Ռուսաստանի Դաշնությունում՝ Լ․ Ն․ Տոլստոյի «Յասնայա Պոլյանա» թանգարան-կալվածում կայացավ «Դասական գրողների ժառանգությունը ԱՊՀ տարածքում․ գրական թանգարանների դերը» թեմայով միջազգային կոնֆերանս, որին մասնակցեցին Ռուսաստանի, Բելառուսի, Ղազախստանի, Մոլդովայի և ԱՊՀ այլ երկրների թանգարանային, գիտական ոլորտի մասնագետներ։ Հայաստանը ներկայացավ երկու գիտական զեկուցումով՝ «Վերնատուն․ գրական
Նորայր Ադալյանի «Էմբրիոն» վիպակների ժողովածուում («Էդիթ Պրինտ» հրատարակչություն) տեղ են գտել հեղինակի երեք վիպակները՝ «Էմբրիոն», «Արտույտը», «Տեսիլքը», որոնք թարգմանվել են տարբեր լեզուներով: «Տեսիլքը» վիպակը նվիրված է հեղինակի կնոջը: Ժողովածուն բացվում է համանուն վիպակով, որը Ադալյանի, թերևս, ամենից խորհրդավոր ստեղծագործությունն է: «Չառնելով ծնողներիս և
Երազների հանդեպ երկու մոտեցում կա։ Մատերիալիստներն ասում են, որ երազը ցերեկվա ընթացքում հոգնած ուղեղի «հանգստի իներցիան» է, օրվա տպավորությունների, անձնական խնդիրների կամ ուրախությունների «գիշերային արձագանքը», կամ զուտ կենսաբանական ազդակների հետևանք (էն, որ ժողովուրդն ասում է՝ «Քամակդ բաց ես քնել, էդ պատճառով էլ
Ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ Կլոդ Մոնեն ստեղծագործել է ամբողջ կյանքի ընթացքում ու կերտել իր յուրահատուկ ոճը։ Մեր օրերում նրան հաճախ անվանում են «կերպարվեստում իմպրեսիոնիզմի շարժման հիմնադիր»։Միևնույն ժամանակ կրկնակի զարմանալի է Մոնեի կենսագրությունը, քանի որ նա համաշխարհային պատմության մեծագույն արվեստագետներից մեկը դառնալու համար որևէ էական
Լույս է տեսել Կարինե Ռաֆայելյանի «Հույսի շավիղ» վիպակների ժողովածուն (Երևան, «Հայաստան» հրատ․, 2024), որում ընդգրկված «Շավղից դուրս» և «Լռությունից անդին» վիպակներն արժանացել են Հայաստանի գրողների միության անդամների համար հայտարարված «Մարդ Աստծո» և «Դար 21» գրական մրցույթների մրցանակներին։ Երկու վիպակներն էլ հրապարակվել են Ardi.am
