(Կարինե Խոդիկյանի «Հետադարձ վերադարձ» վեպն ընթերցելուց հետո) Վաղուց նկատել եմ՝ հայ գեղարվեստական արձակ պատումներում այնքան սակավաթիվ են կանայք, գրեթե չկան կամ մասամբ կան, բայց ըստ էության բացակայում են։ Դասական թե ժամանակակից վեպ ես կարդում և չես գտնում մի այնպիսի կնոջ, որին սիրես ու
Վերաբերականները խոսողի դատողական վերաբերմունքն արտահայտող բառեր են, որոնք երանգավորում, «եղանակավորում» են նախադասությունը կամ շեշտում են նրա որևէ անդամ։ Եթե նախադասությունը պայմանականորեն համարենք ֆիզիկական մարմին, ապա նախադասության անդամները կլինեն այդ մարմինը կազմող դետալները, իսկ վերաբերականները՝ պարզապես տվյալ մարմնի կամ նրա որևէ դետալի գույնը, երանգը։
Լեզվում կան ոչ միայն տարածված սխալներ, այլև տարածված դեպքեր, երբ իրականում սխալ առկա չէ, բայց շատերը կարծում են, թե տվյալ ձևը սխալ է, և շարունակ հորդորում են այն «ուղղել»։ Ահա՛ այդպիսի մի քանի օրինակ․ 1․ Սխալ չէ՝ ասել «շնորհակալ եմ այսինչից» (թեպետ անձամբ
Մի՞թե մեր գիտակցության օրգանն ՝ ուղեղը, ԿՈՍՄՈՍ չէ՝ յուրօրինակ գալակտիկաների շղթաներով, անհամար-անհամրելի նեյրոնների կանոնավոր կամ անկանոն միահյուսված «լեռնաշղթաներով», «լեռներով», որոնց գագաթներին, ԱՆԻՄԱՆԱԼԻԻ ծփացող մշուշների մեջ ծաղկում են մեր գիտակցության լուսաստղերը, փայլատակում մեր մտքերի ասուպները․․․ Մեր գիտակցությունն ունի իր ստորին և վերին սահմանները։
Թեպետ արդեն վաղուց՝ նախորդ դարի 60-ականներից է սկսվել ժեստերի լեզուների ուսումնասիրման ու ճանաչման գործընթացը[1], քիչ չեն մարդիկ, որոնց այն շարունակում է թվալ «մարմնի լեզու» կամ «թերի խոսք»։ Այս աշխատանքը կազմված է ժեստերի լեզուների առանձնահատկությունները բնութագրող ներածությունից և հոլանդերեն «Ժեստերի աշխարհին պատկանելը»[2] գրքի նամակներից
Ենթադրենք, Աքիլլեսը վազում է տասն անգամ ավելի արագ, քան կրիան, և գտնվում է կրիայի հետևում հազար քայլ հեռավորության վրա։ Այն ժամանակահատվածում, երբ Աքիլլեսը վազում է այս տարածությունը, կրիան հարյուր քայլ է սողում նույն
Սկզբնաղբյուրը՝ «Ճարտարապետություն, շինարարություն» ամսագիր *** Հարցազրույց Հայաստանի վաստակավոր ճարտարապետ Ասլան Մխիթարյանի հետ -Վերջին շրջանում բուռն քննարկումներ են գնում կասկադի ավարտմանն ուղղված գործընթացների շուրջ: Նախ՝ այն մասին, թե անավարտ մնացած հատվածն ի՛նչ էր իրենից ներկայացնելու՝ ըստ հեղինակային բնօրինակ նախագծի, որը կազմվել է Ջիմ Թորոսյանի,
Խոսքային վթարները լեզվական սխալների տեսակ են, որոնք հոգեբանական, ենթագիտակցական պատճառ ունեն։ Ահա այդպիսի մի քանի սխալ. Ժողովուրդը եկան։ Նրանց մի մասը գրում էին։ Ապացուցել դրա մասին։ Այսպես՝ առաջին նախադասության մեջ ժողովուրդ բառի՝ հավաքական գոյական լինելու հանգամանքը հանգեցրել է ստորոգյալի հոգնակի թվին, մինչդեռ քերականորեն
